“จงผ่าลงมา สายฟ้าธรณีวิบัติ!”ซวนหยวนอิงจี๋สั่งหมู่เมฆสีดำเหล่านั้น และชี้นิ้วไปยังน้องสาวของตัวเองเปรี้ยง!ทันใดนั้นสายฟ้าสีดำที่หนามากกว่าสิบเมตรก็ผ่าลงมาทันที“สายฟ้าธรณีวิบัติไม่ได้เป็นประโยชน์ต่อหลูเหม่ยจวนหรอกเหรอ?”ฉินเฉาเอ่ยถามออกมาอย่างอดไม่ได้ “เธอเป็นลูกสาวของกุ่ยซุนวันนั้นเธอก็ดูดซับสายฟ้าธรณีวิบัติของเทพผีดิบเข้าไปไม่ใช่หรือไง?”“เทพผีดิบตนนั้นอยู่ในระดับไหน? สายฟ้าธรณีวิบัติของมันไม่ใช่พลังที่บริสุทธิ์”หลัวเต๋อหัวเราะเยาะความรู้อันน้อยนิดของฉินเฉา “ซวนหยวนอิงจี๋เป็นอสูรแห่งความแห้งแล้งมาตั้งแต่กำเนิด สายฟ้าธรณีวิบัติที่ผ่าลงมาจึงแข็งแกร่งมากกว่าสายฟ้าของเทพผีดิบนับหมื่นเท่า แม้แต่กุ่ยหมู่ก็ไม่กล้ารับมันเข้าไปตรง ๆ หรอก”“งั้นมันจะแตกต่างอะไรไปจากยาชูกำลังล่ะ?”“เจ้านี่มันสมองหมูจริง ๆ หากให้ไข่ไปฟองเดียว เจ้าจะต้องกินมันได้แน่นอนอยู่แล้ว แต่ถ้ามีไข่เป็นลัง หรือมีไข่เต็มรถบรรทุกหล่นลงมาใส่หัวของเจ้า เจ้าจะรู้สึกยังไง?”“เอ่อ… น่ากลัวจังแฮะ……”คราวนี้ฉินเฉาเข้าใจความรู้สึกของหลูเหม่ยจวนแล้วแต่หลูเหม่ยจวนมีอสรพิษโลหิตทั้งแปดอยู่บนร่างกาย ความเร็วของเธอจึงลดลงไปมาก และไม่มีทางที่จะหลบหนีความเร็วของสายฟ้าได้เลยตูม!“อ๊า!”หลูเหม่ยจวนถูกสายฟ้าธรณีวิบัติผ่าเข้าใส่จัง ๆ เธอกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด“ท่านกุ่ยหมู่!”ผู้คนในตำหนักราชันย์ภูตกรีดร้องออกมาทันที“ท่านกุ่ยหมู่ ข้าจะไปช่วยท่าน!”
