ดยตรงเมื่อหลังคาถูกพายุหมุนพัดทำลาย พายุหมุนสีแดงขนาดมหึมาที่อยู่ในตำหนักราชันย์ภูตก็พุ่งตัวขึ้นสู่ท้องฟ้าในยามราตรี“ไม่มีใครมาล้มฉันได้อีกต่อไปแล้ว เมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อนฉันเคยพ่ายแพ้ให้กับเธอ แต่ว่าตอนนี้มันจะไม่เป็นแบบนั้นอีก!”เมื่อมองไปยังพายุหมุนโลหิตที่กำลังพุ่งทะยาน หลูเหม่ยจวนกำลังกำหมัดแน่น แล้วกล่าวออกมาอย่างเย็นชา“งั้นเหรอ?”แต่ในเวลานี้ เสียงที่หลูเหม่ยจวนไม่อยากได้ยินก็ดังออกมาจากพายุหมุนโลหิตลูกยักษ์นั้นจากนั้นแขนข้างหนึ่งก็ได้นำฝ่ามือทองคำวาดผ่าน“ฝ่ามือเทพสะท้าน!”พลังเทพสามารถสลายพลังทุกประเภทได้พายุหมุนโลหิตขนาดยักษ์ถูกทำลายทันที เมื่อฝ่ามือของซวนหยวนอิงจี๋ได้วาดผ่านมัน“ใช้วิชาของผู้ชายคนก่อนมาปกป้องหนุ่มหน้าขาวคนปัจจุบันงั้นเหรอ?”หลูเหม่ยจวนกล่าวเย้ยหยัน “ฉันคงจะต้องเรียกพวกเธอว่าชายชู้กับผู้หญิงแพศยาได้สินะ?”“นั่นมันก็แล้วแต่เจ้า”ซวนหยวนอิงจี๋เหยียบลงบนอากาศที่ว่างเปล่า แล้วกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ “ถึงยังไงข้าก็ยังมีผู้ชายต้องการ ยังดีกว่านังแม่มดอย่างเจ้าหลายเท่าก็แล้วกัน”“เธอว่าใครเป็นนังแม่มด ตายซะเถอะ!”หลูเหม่ยจวนโจมตีอีกครั้งด้วยความเดือดดาล