กุ่ยหมู่เหลือบมองเจียงเฉินหวงฝู่อิงลั่วรู้สึกว่า คำพูดที่บอกว่าผู้ชายน่ารังเกียจนั้นเป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้วแต่ดูเหมือนว่าผู้ชายน่ารังเกียจเหล่านี้จะไม่ได้ไร้ประโยชน์ไปซะทีเดียว อย่างน้อยพวกเขาก็ยังมีหัวคิดอยู่บ้างเล็กน้อยนิกายหลัวซานั้นสมควรตายอย่างแท้จริงหากเขาตายในตำหนักราชันย์ภูต นั่นคงจะทำให้เธอรู้สึกกังวลใจน้อยลงสิ่งที่เห็นทำให้เธอรู้สึกขุ่นเคืองใจมากเขาทำอะไร ถึงสามารถทำให้ท่านกุ่ยหมู่ปฏิบัติต่อเขาอย่างพิเศษออกไปแบบนี้ได้?เขาเป็นเพียงผู้ชายน่ารังเกียจไม่ใช่เหรอ?ผู้ชายทั่วโลกล้วนน่ารังเกียจกันทั้งนั้น พวกเขาใช้ท่อนล่างคิด แต่ท่อนบนกลับไม่มีสมองผู้ชายคนนี้มีอะไรดี? สมควรที่จะลากตัวออกมา แล้วผ่าเป็นสองส่วนด้วยซ˺าถึงแม้ว่าหวงฝู่อิงลั่วจะคิดแบบนั้น แต่กุ่ยหมู่กลับเอ่ยปากออกมาว่า“เป็นเจ้าสำนักของสำนักไท่ยีไม่ใช่เหรอ? กุ่ยหมู่คนนี้จะทำอะไรจะต้องให้นายเป็นคนมาเอ่ยปากสั่งตั้งแต่เมื่อไหร่?”“เอ่อ เรื่องนี้…..”เจียงเฉินกลืนคำพูดกลับลงไปในลำคอทันทีหากให้พูดตามตรง ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็นแปดสำนักบรรพกาลแต่เขาก็ไม่มีความกล้าหาญพอที่จะมีปัญหากับกุ่ยหมู่เพราะว่าพื้นฐานการฝึกตนของกุ่ยหมู่อยู่ในขั้นผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้าส่วนพื้นฐานการฝึกตนของเขาอยู่เพียงขั้นครึ่งเซียนเท่านั้น แม้แต่ครึ่งเซียนขั้นสมบูรณ์ก็ยังไปไม่ถึงหากมีปัญหากับกุ่ยหมู่จริง ๆ คนที่จะเจ็บหนักก็คือตัวเขาเองและสิ่งที่สำคัญที่สุด ถึงแม้
