สันหลังที่คอยค˺ายันกฎของโลกใบนี้เอาไว้ เจ้าจะทำลายมันได้ยังไง?”คำพูดของหลูเหม่ยจวนได้สร้างความไม่พอใจให้กับพวกเขาทันทีทั้งเจ้าสำนักและประมุขเหล่านี้ต่างก็ไม่เห็นด้วยกับความคิดของเธอนี่คือเรื่องล้อเล่นหรือไง?คิดที่จะทำลายโลกใบนี้อยู่เหรอ?หลังจากที่เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ถูกทำลาย สรวงสวรรค์จะไม่ลงมาเข่นฆ่าผู้ฝึกตนทั้งหมดงั้นเหรอ?“พวกนายจะกลัวอะไรกัน?”หลูเหม่ยจวนเห็นว่าพวกเขาแสดงท่าทีหวาดกลัว เธอก็พลันหัวเราะเยาะอย่างอดไม่ได้ “ฉันจะทำลายเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์แค่ไม่กี่ต้นเท่านั้น ไม่ใช่ว่ายังมีอีกสี่ต้นในสำนักฝ่ายอธรรมหรอกเหรอ?”“กุ่ยหมู่ ประเด็นสำคัญก็คือข้ายังไม่เข้าใจ ว่าทำไมเจ้าถึงต้องการทำลายเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ของสำนักฝ่ายธรรมะทั้งสี่ต้น”ประมุขของศาลาปราบเซียนเอ่ยถามออกมา“สามต้นต่างหากล่ะ”หลูเหม่ยจวนชูนิ้วขึ้นมาสามนิ้ว“ของสำนักไท่ยีถูกทำลายไปแล้ว อย่าต้องให้ฉันเตือน”“อืม สามต้น แล้วทำไมเจ้าถึงต้องการทำลายเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ทั้งสามต้นล่ะ? เจ้าไม่รู้หรือไง ว่าเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์มีความสำคัญกับพวกเรามากแค่ไหน”“ถึงฉันจะทำลายมันไปสามต้น แต่ในเมื่อมันยังเหลืออีกสี่ต้น กฎของโลกใบนี้ก็จะยังคงไม่เปลี่ยนแปลงไป”หลูเหม่ยจวนกล่าวออกมา “ยิ่งไปกว่านั้น เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ของสำนักฝ่ายธรรมะทั้งสี่ก็ได้กักขังกุ่ยซุน แม่ของฉันเอาไว้”“ว่าไงนะ!”“ระ เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้! กุ่ยซุนหายตัวไปตั้งแต่หนึ่งหมื่นปีก่อนแล้ว!”“
