ถูกเรียกว่าประมุขดูเหมือนว่าแต่ละคนจะใช้วิธีที่แตกต่างกันออกไป ภาพบนกระจกจึงเลือนราง ทำให้มองไม่เห็นใบหน้าที่แท้จริง“กุ่ยหมู่ ไม่ได้เจอกันมาหลายพันปี เจ้าดูเปลี่ยนไปมากทีเดียว”ประมุขของศาลาปราบเซียนที่อยู่ในกระจก กล่าวออกมาด้วยน˺าเสียงทุ้มต˹าภาพที่สะท้อนออกมาจากกระจกของคนส่วนใหญ่คือเงา แต่ภาพที่อยู่บนกระจกของเขาคือกระบี่และที่พิเศษยิ่งกว่านั้นก็คือสำนักสวรรค์เร้นลับ ภาพในกระจกของเขาได้สะท้อนกลุ่มเงาที่ไร้ตัวตนเท่านั้นแต่ไม่ใช่เพียงแค่เขา แม้แต่ศิษย์ของสำนักสวรรค์เร้นลับก็ถูกความว่างเปล่าห่อหุ้มเอาไว้เช่นเดียวกันสำนักสวรรค์เร้นลับเป็นสำนักที่พิเศษมากแห่งหนึ่ง เพราะศิษย์ที่ออกมาล้วนแล้วแต่เป็นนักฆ่าและมือสังหารที่แท้จริงครั้งหนึ่งศิษย์ของสำนักสวรรค์เร้นลับได้ก่อตั้งองค์กรนักฆ่าขึ้นมามากมาย พวกเขาใช้องค์กรเหล่านี้ในการหาเงินทุนเข้ามาในสำนักและสนับสนุนคนในสำนักขนาดใหญ่แห่งนี้แต่คนในศาลาปราบเซียนกลับลึกลับยิ่งกว่านั้น นับตั้งแต่ที่พวกเขาได้ก่อตั้งสำนักขึ้นมา ผู้อาวุโสของพวกเขาก็มีแค่เพียงแปดคนเท่านั้น และเป็นแบบนี้ไม่เคยเปลี่ยนแปลงผู้อาวุโสทั้งแปดคนเหล่านี้ถือครองกระบี่ปราบเซียนกันคนละเล่มว่ากันว่าหากพวกเขาลงมือพร้อมกัน แม้แต่นักรบอันดับหนึ่งอย่างหลัวเนี่ย ก็ยังต้องปวดหัวและเกือบจะพ่ายแพ้แต่ท้ายที่สุดแล้ว หลัวเนี่ยก็สามารถเอาชนะพวกเขาทั้งแปดมาได้ดังนั้นพวกเขาทั้งแปดคนจึงมุ่งมั่นกับการฝึ