ยนะจะโชคดีขนาดนั้น!”แขกเหรื่อในร้านต่างถกเถียงกันทันที“อย่าเพิ่งทะเลาะกัน อย่าเพิ่งทะเลาะกัน ข้ายังพูดไม่ทันจบเลย”บัณฑิตหนุ่มฉีกยิ้มออกมา “เบื้องหลังของเรื่องนี้ มันยังมีเรื่องราวอยู่ด้วย”“รีบพูดมาเร็ว ๆ เข้าสิ!”“ใช่ พวกเรากำลังรออยู่นะ!”“เฮ้ ดูหน้าพวกเจ้าแต่ละคนสิ พอพูดถึงศิษย์หญิงของสำนักราชันย์ภูต ดวงตาก็เปล่งแสงสีเขียวซะขนาดนี้แล้ว”บัณฑิตหนุ่มหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ “แต่ไฉนเลยจะรู้ ศิษย์หญิงของสำนักราชันย์ภูตเหล่านี้เกลียดชังผู้ชายอย่างมาก หากพวกเธอพบผู้ชาย พวกเธอจะต้องฆ่า จากนั้นก็นำเลือดและเนื้อมาเป็นอาหารให้กับอสูรโลหิตที่พวกเธอเลี้ยงเอาไว้”“โอ้ ท่านตา ช่างน่ากลัวจริง ๆ …..”“ไม่ไปแล้ว ไม่ไปแล้ว ถึงตายข้าก็ไม่ไปเด็ดขาด…..”“แต่แปดสำนักบรรพกาลมีศิษย์ชายอยู่มากมาย พวกเขาจะไม่ถูกทำร้ายหรอกเหรอ?”คนเหล่านี้เริ่มคาดเดาอย่างอดไม่ได้“หึ ๆ นี่ก็คือเรื่องต่อไปยังไงล่ะ พวกเจ้ารู้หรือเปล่า ในคราวนี้นอกจากสำนักราชันย์ภูตจะเชิญแปดสำนักบรรพกาลมาแล้ว ยังมีใครที่ได้รับเชิญอีก?”“ใครกันน่ะ?”“คงจะไม่ได้เชิญเจ้าหรอกใช่มั้ย?”“ข้าจะได้รับโชคขนาดนั้นเชียวเหรอ?”บัณฑิตหนุ่มกลอกตา “เจ้าดื่มชาต่อไปเถอะ คนที่ข้าพูดถึงก็คือเจ้าเมืองของเมืองไท่กู่และประมุขของนิกายหลัวซา ฉินเฉายังไงล่ะ!คราวนี้พวกเจ้ารู้หรือยังว่าประมุขฉินนั้นยอดเยี่ยมขนาดไหน?”“โอ้!”“สวรรค์ ประมุขฉินช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ ด้วย!”“งั้นคราวนี้ งา
