าได้เลยแม้แต่พลังของคชสารปีศาจเก้าเร้นลับก็ไม่อาจนำมาใช้ได้ในตอนนี้ เขาดูราวกับเด็กสามขวบที่ถูกชายวัย 30 ปีอุ้มเอาไว้เมฆครึ้มบนท้องฟ้าเกิดการผันผวนอยู่ตลอดเวลาลูกไฟสีแดงที่ไม่ต่างจากอุกกาบาตร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า ตกลงมากระแทกลงสู่พื้นทีละลูกเปลวไฟสีดำและสีแดงผสมผสานเข้าด้วยกัน ทำให้ผืนแผ่นดินร้อนระอุจนน่ากลัวฉินเฉาอยากจะร้องไห้ออกมาเหลือเกินไม่แปลกใจเลยที่เหล่าอสูรโบราณจะพากันวิ่งหนีไปแบบนั้นที่แท้ความโกรธในยามตื่นนอนของซวนหยวนอิงจี๋ก็น่ากลัวมากขนาดนี้ย่ามันเถอะ ซานเส้า บิดาถูกมันต้มซะเปื่อยเลย!“ซวนหยวนอิงจี๋ น้องสาวเธอเถอะ ลืมตามองบิดาซะทีสิ!”ฉินเฉารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา หากยังเป็นแบบนี้ต่อไป เขาคงจะถูกฆ่าตายแน่เขาตะโกนออกมาซ˺าแล้วซ˺าเล่าเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยนั้น ซวนหยวนอิงจี๋ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย จนในที่สุดเธอก็ยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาขยี้ตา และลืมตาที่ราวกับแสงดาวในยามค˹าคืนขึ้นมา“หืม….. ฉินเฉา?”ซวนหยวนอิงจี๋เอียงศีรษะเล็กน้อย และจ้องมองฉินเฉา ที่ถูกเส้นผมของเธอยกตัวขึ้นกลางอากาศด้วยท่าทีน่ารักน่าชังเส้นผมที่ราวกับแพรไหมเริ่มกลายเป็นสีดำอย่างช้า ๆขอบคุณพระเจ้า! ในที่สุดเธอก็ตื่นขึ้นมาและกลับมาเป็นปกติสักที!บรรพบุรุษตระกูลฉิน ผมขอขอบคุณพวกท่านจริง ๆ ที่ช่วยอวยพรให้กับผม!ฉินเฉาพร˹าขอบคุณบรรพบุรุษทั้ง 18 รุ่นของตัวเองอยู่ภายในใจ“สวรรค์ กลายเป็นเจ้าไปได้ยังไง!”ในที่สุดซวนหยวนอิงจี๋ก็มีป
