“อิงลั่ว ส่งคำเชิญทั้งหมดออกไปหรือยัง?”หลูเหม่ยจวนที่กำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์กล่าวออกมาเบาๆ“ส่งไปแล้วค่ะ”หวงฝู่อิงลั่วสวมชุดกระโปรงยาวสีเหลือง เธอยืนอยู่ด้านล่างอย่างดูน่ารักและมีเสน่ห์อย่างมากดวงตาของเธอดูมีชีวิตชีวามาก เธอหันมองไปรอบ ๆ ราวกับเทพที่กำลังโบยบินริมฝีปากบางสีแดงฉ˹าราวกับเชอร์รี่ที่น่ารักน่าชังของเธอ ทำให้ผู้คนอยากลิ้มลองดูว่ามันจะมีรสชาติอย่างไรแต่สาวสวยคนนี้กลับทำให้ฉินเฉานึกขยาด“ท่านกุ่ยหมู่คะ มีอยู่เรื่องหนึ่งที่อิงลั่วไม่เข้าใจ”หวงฝู่อิงลั่วเล่นกับนิ้วเล็ก ๆ ของตัวเอง แล้วเอ่ยถามขึ้นมาอย่างขลาดกลัว“มีอะไรก็พูดมา ไม่ต้องปิดบังเอาไว้หรอก”หลูเหม่ยจวนโบกมือ แล้วกล่าวออกมา“อิงลั่วแค่ไม่เข้าใจ เพียงแค่เชิญแปดสำนักบรรพกาลมาและต้องเจอหน้าผู้ชายพวกนั้น มันก็น่ารำคาญมากพออยู่แล้ว แต่ทำไมถึงยังต้องเชิญนิกายหลัวซา นิกายที่เพิ่งจะก่อตั้งทีหลังมาด้วยคะ? พวกเขามีคุณสมบัติพอที่จะก้าวผ่านประตูของตำหนักราชันย์ภูตของพวกเราได้ยังไงกันคะ?”“นี่คือน˺าใจ”หลูเหม่ยจวนกล่าวออกมา “ในเมื่อมันคือน˺าใจ ก็จะต้องมอบมันคืนกลับไป หลูเหม่ยจวนคนนี้ไม่ชอบติดหนี้ใครทั้งสิ้น โดยเฉพาะการติดหนี้ผู้ชาย”“อิงลั่วก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีค่ะ….. ท่านกุ่ยหมู่จะไปติดหนี้บุญคุณคนคนนั้นได้ยังไง? เขาไม่ได้ฟื้นคืนชีพให้ท่านกุ่ยหมู่สักหน่อย กลับกัน เขาเป็นคนทำให้ร่างของท่านกุ่ยหมู่ตกอยู่ในอันตรายจนสามารถฟื้นคืนชีพขึ้นมาได
