ี่สาดไล่จินตนาการของซูเฉียงออกไป“ทะ ทำไมล่ะ?”ซูเฉียงไม่เข้าใจ “หานหยู่เจ๋อ ตอนนี้เจ้ากลายเป็นคนบาปไปแล้วเจ้าควรที่จะคิดหาวิธีลบล้างสถานะนี้และออกไปจากผาชำระบาปมันถึงจะถูก หากเจ้าให้ของชิ้นนั้นแก่ข้า ข้าก็จะกลายเป็นเจ้าสำนักของสำนักไท่ยี และละเว้นโทษทัณฑ์ทุกอย่างให้เจ้าได้ เมื่อถึงเวลานั้นนอกจากเจ้าจะไม่ใช่คนบาปอีกต่อไป ข้าก็จะทำให้เจ้าได้กลายเป็นผู้อาวุโสด้วย”ในที่สุดซูเฉียงก็เปิดเผยจุดประสงค์ของตัวเองออกมาหานหยู่เจ๋อหัวเราะออกมาดังลั่น“ฮ่า ๆ ๆ คนบาปแล้วยังไง? ผู้อาวุโสแล้วยังไง?”เขาหัวเราะออกมา จากนั้นดวงตาก็จับจ้องไปที่ร่างของซูเฉียงถึงแม้ว่าจะถูกคุมขัง แต่พลังของเขาก็ยังอยู่ในขั้นเซียนทองคำอยู่วันยังค˹าสายตานี้ทำให้ครึ่งเซียนอย่างซูเฉียงตัวสั่นเทิ้มแม่เจ้า นี่มันสายตาแบบไหนกัน?ทำไมมันถึงได้น่ากลัวขนาดนี้…..บัดซบ ผู้ชายคนนี้ถูกขังอยู่แท้ ๆ แต่กลับมาทำให้เขาหวาดกลัวได้ยังไง!“ซูเฉียง เจ้าไปเสียเถอะ ข้าอยู่ที่นี่ได้สบาย และจะสบายยิ่งกว่าเดิมด้วยซ˺า พอได้ออกจากตำแหน่งเจ้าสำนัก ข้าก็พบว่าดวงตาของข้ามองเห็นได้ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม ในโลกใบนี้ยังมีการฝึกตนที่น่ามหัศจรรย์อยู่จริง ๆ”“บ้า เจ้ามันบ้าไปแล้ว!”ซูเฉียงส่ายหน้าอยู่หลายหน แต่เขารู้ดีว่าตนรับมือกับหานหยู่เจ๋อไม่ได้ จึงทำได้เพียงแค่กัดฟันและหันหลังเดินจากไปเท่านั้นในไม่ช้าหานหยู่เจ๋อจึงถูกทิ้งให้อยู่เพียงลำพังภายใต้ผาชำระบาปแห่งนี้“ถึง
