ที่เขาจะได้กลายเป็นเจ้าสำนัก“นี่คือการตัดสินใจของผู้อาวุโสงั้นเหรอ?”หานหยู่เจ๋อเอ่ยถามขึ้นมา“แน่นอน ผู้อาวุโสมีสิทธิ์ที่จะเลือกคนใหม่ได้”เขากล่าวออกมาอย่างด้วยความภาคภูมิใจ “ตอนนี้เจ้ากลายเป็นคนบาปไปแล้ว เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดอะไรออกมาอีก จงไปยืนอยู่ทางนั้นซะเถอะ ส่วนเจ้า คนที่ทำลายเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ ตอนนี้ข้า ซูม่อ ผู้นี้จะเป็นผู้จัดการเจ้าแทนสำนักไท่ยีเอง!”สิ้นเสียง เขาก็กระตุ้นให้อาร์ติแฟคของเขา ซึ่งก็คือฝ่ามือหยกขาวเคลื่อนไหวในทันที“ฝ่ามือโอบสวรรค์ ไปเลย!”จากนั้นฝ่ามือที่สามารถครอบคลุมฟ้าดินก็พุ่งเข้าหาฉินเฉาในพริบตาร่างของฉินเฉาถูกห่อหุ้มเอาไว้ทันที“แย่แล้ว นี่มันฝ่ามืออะไรกัน? ปิดกั้นห้วงอวกาศได้เลยงั้นเหรอ!”หลัวเต๋อรู้สึกใจคอไม่ดี เขารีบตะโกนออกมาแต่ฉินเฉากระแทกฝ่ามือด้านขวาเข้าใส่อีกฝ่ายเช่นกันเขาไม่เชื่อหรอกว่าฝ่ามือโอบสวรรค์ไร้สาระพรรค์นี้จะแข็งแกร่งยิ่งกว่าฝ่ามือวัชระของเขา“ฝ่ามือวัชระเก้าเร้นลับ!”เขาใช้วิชาที่ไม่ได้ใช้มานานทันทีฝ่ามือวัชระเก้าเร้นลับพลังเทพได้แบ่งออกเป็นสองเส้นทาง นั่นก็คือพลังปีศาจและพลังพุทธะ และไหลเวียนอยู่บนฝ่ามือทั้งสองข้างของเขาจากนั้นดอกบัวขนาดใหญ่ก็ผลิบานออกมาและแล้วลำแสงสีขาวที่แข็งแกร่งและแหลมคมราวกับกระบี่ ก็ได้ตัดทะลุผ่านฝ่ามือของอีกฝ่ายจนกลายเป็นช่องว่างฉินเฉากระโดดออกมาจากช่องว่างดังกล่าวในทันทีตูม!เมื่อฝ่ามือเหล่านั้นพุ่งตกลงสู่พื้นดินด้
