งั้นหรือ!”ในขณะนั้นเอง ร่างของเจียงเฉินก็บินมาแต่ไกลใบหน้าของเขาขึ้นสีแดงก˹าไปด้วยอารมณ์โกรธ“ไอ้เด็กเวร เจ้ากล้าทำลายเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ได้ยังไง? เจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกแล้วใช่มั้ย!”ฉินเฉาขมวดคิ้วมุ่น เขาไม่รู้ว่าควรจะอธิบายเรื่องนี้ยังไง“ดูเหมือนว่านี่จะเป็นการจงใจใส่ร้ายเจ้า”เสียงของหลัวเต๋อดังขึ้นมา “ไม่แปลกใจเลยที่เทพผีดิบจะโผล่มาอยู่ที่นี่ได้ เจ้าหนุ่มฉิน คราวนี้เจ้าได้มีปัญหาจริง ๆ แล้วล่ะ…..”“แม่งเอ๊ย ถึงนายไม่พูด ฉันก็รู้แล้ว!”ฉินเฉาตวาดออกมา “องค์กรอเวจีวางแผนได้แยบยลจริง ๆ ฉันไม่คิดเลยว่ากุนซือกับเจียงเฉินจะร่วมมือกันทำเรื่องแบบนี้”“คนพวกนั้นต้องลงทุนลงแรงอย่างหนัก เพื่อที่จะฆ่าเจ้าให้ได้จริงๆ …..”“ประมุขฉิน… ข้าปฏิบัติต่อเจ้าอย่างมิตรสหาย แต่ทำไมเจ้ากลับ…..”หานหยู่เจ๋อไม่สามารถพูดมันออกมาได้จิตใจของเขาราวกับน˺าทะเลที่ไหลย้อนกลับ เขารู้สึกว่าโลกของเขากำลังจะสูญสลายไป“ถ้าหากนายยังเห็นว่าฉันเป็นเพื่อน เชื่อฉันเถอะว่าฉันไม่ได้เป็นคนทำ”ฉินเฉายืนนิ่งงัน แล้วกล่าวออกมาเบา ๆ“ฮ่า ๆ ๆ ไร้สาระ!”ซูเฉียงหัวเราะเยาะ พลางชี้ไปยังมังกรเพลิงนรกที่ยังคงบินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้า “มังกรเพลิงตัวนั้นล่ะ เจ้ากล้าพูดหรือเปล่าว่ามันไม่ใช่ของเจ้า? ตอนที่ข้ารีบมาที่นี่ ข้าเห็นกับตาอย่างชัดเจนว่ามีสายฟ้าสีแดงผ่าลงมาใส่เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์”“ไม่ว่านายจะเชื่อหรือไม่เชื่อ ฉันก็ไม่ได้เป็นคนทำลายเสาหลักแห่ง
