กายด้วยความไม่พอใจทำให้ต้นไม้สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง“ดี ดีมากหานหยู่เจ๋อ ในเมื่อเจ้าไม่ปรานี ก็อย่าได้กล่าวโทษเจียงเฉินคนนี้ว่าไร้ความยุติธรรม!”สิ้นเสียง เขาก็ผลักเด็กคนนั้น แล้วหันหลังเดินออกไปจากป่าแห่งนี้ทางด้านวิหารส่องสวรรค์ สิ่งที่เกี่ยวข้องกับโรงประมูลในเมืองไท่กู่ล้วนตกลงกันได้โดยง่ายดายในที่สุดก็แบ่งกำไรกันได้ 7 ต่อ 3 ส่วน“เอาล่ะ งั้นพวกเราก็พูดคุยเรื่องในเมืองไท่กู่กันจบแล้ว”ฉินเฉาอยากจะหัวเราะออกมาในใจ การรับมือกับตาแก่ที่ไม่รู้เรื่องการทำธุรกิจ มันช่างง่ายดายซะจริง ๆโดยทั่วไปโรงประมูลจะหักกำไรออกสูงสุดแค่เพียงสองส่วนเท่านั้นแต่ซูเฟยกลับหักออกไปถึงสามส่วน มันคือการรังแกตาแก่ผู้ที่ไม่เข้าใจอะไรเลยเหล่านี้นี่คือบทเรียนของคนที่ก้าวไม่ทันตามยุคสมัย“นี่คือหนังสือสัญญาทั้งสองฉบับ พวกเราจะต้องเซ็นสัญญาเพื่อให้สัญญานี้เสร็จสิ้น”ฉินเฉากล่าว แล้วยื่นสัญญาทั้งสองฉบับออกมา พลางใช้นิ้วแตะลงบนตำแหน่งที่ต้องลงนามด้านล่าง“เจ้าสำนักหานต้องเซ็นลายเซ็นแทนสำนักไท่ยีตรงนี้”“โอ้? ลายเซ็นคืออะไรเหรอ?”“มันก็คือวิธีการทำสัญญาที่มีประสิทธิภาพในรูปแบบหนึ่ง”ฉินเฉากล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ด้านล่างได้เขียนถึงปัญหาที่ทั้งสองฝ่ายจะต้องเผชิญหากผิดสัญญากันเอาไว้ ถ้าหากพวกเราเป็นฝ่ายผิดสัญญา นิกายหลัวซาจะต้องล่มสลาย และถ้าหากสำนักไท่ยีผิดสัญญาสำนักไท่ยีก็จะต้องล่มสลายเหมือนกัน ทั้งหมดนี้ทวยเทพบนท้องฟ้ากำลังมองดู