หนก็ไม่กล้าล้อเล่นกับอนาคตของโลกใบนี้ฉินเฉาได้ฟังเรื่องการเปลี่ยนแปลงของประเทศกระบองมาตลอดทาง เขายังไม่รู้ว่าเฮยฉีหลินเป็นจักรพรรดิของประเทศกระบอง เพราะในเวลานี้แค่เรื่องของตัวเองก็ยุ่งยากมากพออยู่แล้ว“หยูลู่ ว่ายังไง? เธอคิดยังไงกับเรื่องนี้บ้าง?”ในเวลานี้เขากำลังนั่งอยู่ในห้องทำงานของหยูลู่ และจ้องมองประธานสาวคนสวย ผมหยักศกเป็นเกลียวคลื่น ที่กำลังนั่งเล่นปากกาหมึกซึมอยู่บนเก้าอี้“ช่วยนายสร้างเกาะเหรอ? นายมีความคิดแบบนี้ได้ยังไง?”เสียงของหยูลู่ยังคงความอ่อนโยนอยู่เสมอ เธอเอ่ยถามฉินเฉาออกมาว่า “ต้าฟากรุ๊ปก็เป็นกิจการของนายเหมือนกัน ทำไมนายถึงไม่สนใจมันบ้าง?”“ไม่ใช่ว่าไม่สนใจ ทุกครั้งที่ต้าฟากรุ๊ปมีปัญหา ฉันไม่ใช่คนที่ปรากฏตัวออกมาเป็นคนแรกหรอกเหรอ?”ฉินเฉารีบกล่าวออกมา “ตอนนี้ต้าฟากรุ๊ปก็มั่นคงดีแล้วไม่ใช่หรือไง? แต่การสร้างเกาะยังจำเป็นต้องใช้กำลังคนอยู่ เธอเองก็เป็นคนที่มีความสามารถในเรื่องนี้ ฉันถึงได้มาขอร้องเธอให้เป็นคนลงมือยังไงล่ะ”การสร้างเกาะได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ฉินเฉาจึงจำเป็นที่จะต้องหาคนมาช่วยสนับสนุนเสียก่อนซูเฟยยังปลีกตัวออกมาไม่ได้ เพราะในเมืองไท่กู่ยังมีปัญหาที่จะต้องจัดการให้เรียบร้อยดังนั้นคนที่จะสามารถช่วยได้ในตอนนี้ก็มีเพียงแค่หยูลู่เท่านั้น“ที่จริงแล้วฉันก็ไม่มีความคิดเห็นอะไรหรอก”หยูลู่หมุนปากกาหมึกซึมในมือไปมา พลางจ้องมองฉินเฉา แล้วกล่าวว่า “ถึงยังไงชาชาก็โตขึ้น
