ง ไม่มีใครเห็นหรอก…..”ฉินเฉากระซิบข้างหูหยูลู่ “ฉันล็อกประตูเอาไว้แล้ว…..”“นะ นั่นก็ไม่ได้อยู่ดี ที่นี่มันไม่ปลอดภัย….. พวกเรากลับบ้านกันก่อนดีกว่า…..”“ไม่เอาหรอก ในบ้านมันไม่ตื่นเต้น”คำพูดของฉินเฉาแทบจะทำลายเหตุผลของหยูลู่ไปจนหมดสิ้นว่าไงนะ? ในบ้านมันไม่ตื่นเต้น?เกลียด เธอเกลียดหมอนี่จริง ๆ!“อย่านะ ฉันขอร้องล่ะ…..”หยูลู่รู้ว่าเธอดิ้นรนไม่ได้ ดังนั้นจึงทำได้เพียงแค่ขอร้องฉินเฉา“ตะโกนออกมาเลยสิ ถึงเธอจะตะโกนจนคอแตกก็ไม่มีใครได้ยินหรอก”ฉินเฉายิ้ม แล้วพูดจาชั่วร้ายออกมา จากนั้นจึงเริ่มถอดกระโปรงของหยูลู่แต่ในขณะนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น“นายท่าน มีคนโทรมาอีกแล้วค่ะ…..”
