ภา เจ้าหน้าที่ระดับสูงของประเทศกระบองตะโกนออกมาอย่างอดไม่ได้ “พวกเราจะต้องช่วยประเทศชาติให้รอดพ้นจากความสิ้นหวังไปให้ได้!”อาการป่วยของเจ้าหน้าที่คนนี้ไม่ได้ร้ายแรงมากนัก ผิวหนังที่มือข้างซ้ายของเขาเท่านั้นที่กำลังเน่าเปื่อยเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ ที่อยู่ที่นี่ก็ติดเชื้อเช่นเดียวกัน แม้แต่ประธานาธิบดีก็ยังไม่ใช่ข้อยกเว้นใบหน้าซีกซ้ายของประธานาธิบดีกำลังเน่าเปื่อย ซึ่งดูน่าเกลียดน่ากลัวเป็นอย่างมากแต่ไม่มีใครหัวเราะเยาะเขา เพราะทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็เป็นเหมือนกันหมด“ช่วย? จะช่วยยังไงล่ะ?”ประธานาธิบดีกล่าวออกมาอย่างเย็นชา “คนในกระทรวงสาธารณสุขก็ยังช่วยไม่ได้ ผู้เชี่ยวชาญจากต่างประเทศก็ยังทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน ตอนนี้ประเทศกระบองของพวกเรามาถึงจุดจบแล้ว……”“มันจะต้องมีสักวิธีสิ สาธารณรัฐกระบองของพวกเราก่อตั้งมานานเท่าไหร่แล้ว? พวกเรามีสิ่งประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ตั้งมากมาย ทั้งดินปืนทั้งเข็มทิศ ผู้คนที่ยิ่งใหญ่ก็ยังมีตั้งเยอะแยะ อย่างหลี่ไป๋ ขงจื๊อ อัลเบิร์ตไอน์สไตน์ สาธารณรัฐกระบองของพวกเราแข็งแกร่งที่สุด ผมไม่เชื่อหรอกว่าพวกเราจะต้องจมอยู่กับโรคระบาดแบบนี้!”เจ้าหน้าที่คนหนึ่งตะโกนออกมาเสียงดังอย่างอดไม่ได้แต่เสียงของเขาค่อนข้างที่จะแหบแห้ง เพราะคอของเขากำลังเน่าเปื่อยพวกเขาดูเหมือนกับกลุ่มซอมบี้ที่กำลังปราชุมกัน“งั้นคุณมีวิธีอะไรบ้าง ที่จะช่วยให้พวกเราผ่านพ้นวิกฤตในครั้งนี้?”ประธานาธิบดีรู้สึกหนาว
