ถูกโยนทิ้งและยังมีคนเคยกล่าวเอาไว้ว่า ยอมตายดีกว่าไร้อิสรภาพ…..แต่ตอนนี้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความตายจริง ๆ พวกเขากลับนิ่งเงียบไม่ปริปาก“โอ้ ใช่แล้ว ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะไม่คิดว่าตัวเองโชคดี”เฮยฉีหลินกล่าวออกมาว่า “เพราะยาของข้า แม้แต่กระทรวงสาธารณสุขของพวกเจ้าก็ไม่สามารถถอดรหัสมันได้ หากไม่เชื่อ พวกเจ้าก็ลองดูสิ”เขากล่าวออกมา ก่อนที่จะให้เสวียนเฟิงโยนเม็ดยาสีดำขนาดเล็กลงไปบนโต๊ะดวงตาของทุกคนจับจ้องไปที่ยาเม็ดนั้นเจ้าหน้าที่เหล่านี้ต่างมีความโลภปรากฏอยู่ในดวงตาประธานาธิบดีได้แต่ถอนหายใจออกมาเขารู้ว่าคนเหล่านี้ถอดใจในการมีชีวิตอยู่ไปแล้วพวกเขากำลังทำใจยอมรับความตายที่อยู่ตรงหน้า“ถึงคุณจะกลายเป็นจักรพรรดิ แต่ผู้คนก็จะลุกขึ้นมาต่อต้านคุณอยู่ดี”ประธานาธิบดีเอ่ยออกมา “ตั้งแต่เกิดมา ทุกคนได้ไขว่คว้าหาอิสรภาพมาโดยตลอด สิ่งนี้คือเสน่ห์ของปราชาธิปไตย”“ไม่ต้องห่วง ข้าได้ไตร่ตรองปัญหานี้แทนนายท่านแล้ว”ไป๋เจ๋อฉีกยิ้ม “ยาที่พวกข้าให้ไป มันไม่สามารถกำจัดเชื้อไวรัสของโรคระบาดได้อย่างสมบูรณ์ แต่มันมีฤทธิ์ในการบรรเทาอาการได้ชั่วคราวเท่านั้น ฤทธิ์ของยาจะอยู่ได้ประมาณ 5 ปี และหลังจาก 5 ปีทุกคนในประเทศจะต้องได้รับยาวัคซีนเป็นครั้งที่สอง ท้ายที่สุดแล้วนายท่านของพวกข้าก็เป็นคนผลิตยาเหล่านี้ขึ้นมา หากใครคิดที่จะกบฏหึ ๆ สิ่งที่รอคอยพวกมันอยู่ก็คือความตายเท่านั้น”เจ้าหน้าที่ทุกคนสูดหายใจเอาอากาศอันเย็นยะเยือ
