งกันลูกกระสุนปืนจำนวนมากได้พุ่งเข้ามาปกคลุมร่างกายของฉินเฉาและอังเดรเอาไว้อังเดรหลับตาลงด้วยความสิ้นหวังถึงแม้ว่าจะเป็นเทวทูตตกสวรรค์ แต่หากต้องเผชิญหน้ากับดงกระสุนปืนแล้วบินไม่ได้แบบนี้ เขาเองก็ต้องตายเหมือนกัน“บอกแล้วไงว่ามีแต่พวกโง่ทั้งนั้น”ฉินเฉาส่ายหัว แล้วยื่นมือออกไปบนท้องฟ้าทันใดนั้นลูกกระสุนปืนทั้งหมดก็คล้ายกับถูกแช่แข็งเอาไว้ พวกมันหยุดชะงักอยู่กลางอากาศ และลอยอยู่รอบร่างกายของฉินเฉาแกรนด์เบิกตากว้าง เขามองภาพตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง“ปีศาจ….. ฉะ ฉันมาเจอกับปีศาจเข้าซะแล้ว…..”เขาหวาดกลัวมาก ปืนที่อยู่ในมือร่วงลงไปอย่างไม่รู้ตัวมาเฟียคนอื่น ๆ ก็เช่นกัน ไม่มีใครที่ไม่แสดงอาการตื่นกลัวออกมาน่ากลัวเกินไปแล้ว พวกเขาเติบโตขึ้นมาจนอายุปูนนี้ อยู่ในสังคมอันเลวร้ายแบบนี้มานาน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นปีศาจ อีกฝ่ายจะต้องเป็นปีศาจอย่างแน่นอน!“ถ้าฉันเป็นปีศาจ ฉันจะต้องหันหลังให้กับวิญญาณสกปรก ๆ ของพวกแกแน่นอน”ฉินเฉากล่าวออกมาอย่างเย็นชาเขาโบกมือ ลูกกระสุนเหล่านั้นได้หันกลับไปในทิศทางเดิม และเล็งไปยังมาเฟียเหล่านั้น“หยะ อย่าฆ่าฉันเลย!”ในที่สุดแกรนด์ก็รู้จักความหวาดกลัวเสียที เขารีบคุกเข่าลงไปในน˺าทะเล แล้วร้องขอความเมตตา“มันสายเกินไปแล้วที่จะมาอ้อนวอนเอาตอนนี้”ฉินเฉาจับร่างของอังเดรโยนลงไปในน˺าทะเล แล้วมองดูอีกฝ่ายอย่างเหยียดหยาม “ฉันเคยให้โอกาสแกแล้ว แต่แ
