ถึงแม้ว่าวิวทิวทัศน์ของเกาะร็อบนีย์จะสวยงามขนาดไหน แต่สิ่งที่ฉินเฉาสนใจก็คือเกาะแลบราดอร์ของเขาเนื่องจากต้องนั่งเครื่องบินน˺าไปยังเกาะแลบราดอร์ ดังนั้นฉินเฉาจึงขึ้นเครื่องบินน˺าขนาดเล็กไปยังเกาะที่ตนซื้อเอาไว้กับเคย์โกะแค่เพียงสองคนความเร็วของเครื่องบินน˺าลำนี้ไม่ได้เชื่องช้าเลย ในไม่ช้าฉินเฉาก็มองเห็นเกาะสุดที่รักของเขาเกาะที่เขียวชอุ่มแห่งนี้ เห็นได้ชัดว่ายังไม่ได้ผ่านการพัฒนาด้วยฝีมือของมนุษย์มันมีน˺าทะเลสีฟ้ารายล้อมเอาไว้ ราวกับไข่มุกที่โอบล้อมอยู่“ฉันจะสร้างท่าเรือขึ้นบนเกาะนี้ และจะต้องสร้างพื้นที่สำหรับเครื่องบินน˺าด้วย”ฉินเฉารู้ซึ้งเลยว่าการขนส่งนั้นเป็นปัจจัยแรกของเศรษฐกิจ“อืม ทั้งสองอย่างนี้จะต้องใช้เงินทุนมากกว่าห้าพันล้าน”เคย์โกะคำนวณ ก่อนที่จะกล่าวว่า “ยิ่งไปกว่านั้นมันยังไม่ใช่เงินเยน แต่เป็นดอลลาร์สหรัฐฯ”“ต้องใช้เงินจำนวนมากจริง ๆ”เมื่อฉินเฉาได้ยินตัวเลขนี้ เขาก็นิ่งงันไปชั่วครู่ “แต่ทั้งสองอย่างนี้มีความสำคัญมากสำหรับเศรษฐกิจบนเกาะ ถึงจะต้องใช้เงินจำนวนมากแค่ไหน ก็ต้องสร้างมันขึ้นมา”“ดูเหมือนว่าจำนวนเงินที่เป่ยอิงคำนวณเอาไว้จะต้องเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าซะแล้ว”เคย์โกะแลบลิ้นออกมาอย่างน่ารักน่าชัง “ตอนแรกเธอคาดการณ์เอาไว้ว่าจะต้องใช้เงินสองร้อยล้านในการจัดการที่นี่ แต่ตอนนี้มันคงจะเป็นไปไม่ได้”“ฉันกำลังสร้างความเดือดร้อนให้กับตระกูลอยู่หรือเปล่า?”ฉินเฉาจ้องมองเคย์โกะ “ใช
