วย แต่ฉันมีร่างกายที่พิเศษออกไป”“เป็นร่างกายที่พิเศษยังไงล่ะ?”“ก็ ก็เป็นร่างกายที่มีลูกไม่ได้…..”“แล้วนั่นไม่ใช่อาการป่วยเหรอ?”เคย์โกะทำให้ฉินเฉารู้สึกเวียนหัวเป็นอย่างมากผู้หญิงคนนี้กัดไม่ปล่อยจริง ๆ“ไม่เป็นไรหรอกสามี”เคย์โกะโอบรอบลำคอของฉินเฉาเบา ๆ เอนกายซบอกเขาแล้วสูดหายใจเข้าไป“ถึงสามีจะมีลูกไม่ได้ แค่เคย์โกะก็จะไม่ว่าอะไรสามี… เพราะเคย์โกะเป็นคนของสามี เคย์โการักสามีมากนะ…..”เคย์โกะช่างเป็นคนที่อ่อนโยนจริง ๆความอ่อนโยนของเธอทำให้ฉินเฉาอยากจะร้องไห้ออกมาเคย์โกะ เคย์โกะ… เธออย่าทำให้คนอื่นเจ็บปวดแบบนี้สิสามีของเธอไม่ได้ป่วยสักหน่อย!“สามี ฉันรักคุณนะคะ”“ฉันก็รัก….. แต่ว่าฉันไม่ได้ป่วยจริง ๆ …..”สำหรับคำอธิบายนี้ ฉินเฉาไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ออกมาดี“โถ่ สามี ฉันรู้แล้ว ไม่ต้องอธิบายอะไรฉันก็เข้าใจแล้ว ฉันเข้าใจคุณแล้ว…..”เคย์โกะกอดศีรษะของฉินเฉาให้แน่นขึ้น แล้วลูบไล้ใบหน้าของเขา“ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ อยู่ด้วยกันแบบนี้ไปเสมอนะ…..”“พระเจ้า… ฉันไม่ได้ป่วยจริง ๆ …..”“สามี ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไร”ฉินเฉารู้ดีว่าเขาจะทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นจะต้องถูกเคย์โกะทรมานจนเป็นบ้าอย่างแน่นอน“เคย์โกะ ฉันมีบางอย่างจะบอกเธอ”“สามี สามีไม่ต้องการเคย์โกะแล้วเหรอ…..”“เหลวไหล!”ฉินเฉาตีบั้นท้ายอวบ ๆ ของเคย์โกะ แล้วพูดออกมาด้วยความโกรธ“ฉันบอกตอนไหนว่าฉันไม่ต้องการเธอ? ฉันรักเคย์โกะจะตายไป”
