กออกมา แล้วให้เขาทะเลาะกับผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ ไปก่อน และเมื่อถึงเวลา ปลาใหญ่อย่างพวกเราก็จะได้รับผลประโยชน์ รอคอยที่จะตักตวงผลประโยชน์จากคนอื่นเท่านั้น”“ข้าอยากลงมือต่อสู้เองมากกว่า”เฮยฉีหลินกำหมัดแน่น“ท่านคือผู้สูงส่ง ไม่จำเป็นที่จะต้องลงมาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”ไป๋เจ๋อพูดจาหว่านล้อม “ท่านเพียงรอคอยอย่างเงียบ ๆ จะดีกว่า”“บัดซบ! สิ่งที่ข้าเกลียดที่สุดก็คือการรอคอย!”เฮยฉีหลินกัดฟันกล่าวออกมาตอนที่เขาถูกซวนหยวนอิงจี๋ผนึกในอดีต มันทำให้เขาต้องรอคอยมาอย่างเนิ่นนานตอนนี้เขาอุตส่าห์ออกมาได้แล้ว การรอคอยอีกครั้งจึงเป็นเรื่องที่น่ารำคาญใจสำหรับเฮยฉีหลิน“ในตอนนี้ท่านยังไม่จำเป็นต้องคิดถึงเรื่องนี้ รอให้อาวุธเสร็จสมบูรณ์เมื่อไหร่ แล้วจะลงมือจัดการในตอนนั้นก็ยังไม่สาย สิ่งที่ท่านควรจะคิดถึงในตอนนี้ คือทำยังไงถึงจะได้กลายเป็นกษัตริย์ที่แท้จริงถึงแม้ว่าเป็นผู้อำนวยการกลุ่มธุรกิจอย่างในตอนนี้ มันจะเพียงพอแล้วแต่สำหรับท่าน แค่นี้มันยังไม่เพียงพอ”“ใช่แล้ว ข้าคือเฮยฉีหลิน ผู้ที่ฟ้าดินสรรค์สร้างขึ้นมา บนโลกมนุษย์แห่งนี้ นอกจากซวนหยวนอิงจี๋แล้ว ใครจะเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้?”เฮยฉีหลินกล่าวอย่างภาคภูมิใจ “สถานะในปัจจุบันก็ยังนับว่าอยู่ห่างไกลจากเฮยฉีหลินผู้นี้อีกมากจริง ๆ”“ข้าได้ยินมาว่าคนรวยจะชอบซื้อเกาะกัน”เสวียนเฟิงกล่าวแนะนำออกมา “งั้นทำไมพวกเราไม่ซื้อเกาะ แล้วสร้างอาณาจักรของตัวเองกันที่นั่นล่ะคะ?”“เจ
