ตกต˹าลงอย่างไม่มีขีดจำกัดจริง ๆ เอาล่ะพวกเราจะเริ่มลงมือกันเมื่อไหร่?”“เมื่อไหร่ก็ได้ครับท่าน”ไป๋เจ๋อเก็บรูปภาพกลับไป พร้อมกลับกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม“ตราบใดที่ท่านต้องการ ท่านก็สามารถยึดครองที่นั่นมาได้ทุกเมื่ออยู่แล้ว”“ดีมาก แจ้งอสูรโบราณทุกตนให้เตรียมตัวเอาไว้ให้พร้อม”ดวงตาของเฮยฉีหลินเปล่งประกายอย่างเย็นชา “อยู่เงียบ ๆ มานานเกินไปแล้ว เฮยฉีหลินผู้นี้กำลังจะก่อสงครามขึ้น และสงครามครั้งนี้ก็เพื่ออาณาจักรของข้า ที่นั่น ข้าจะต้องเป็นราชาที่ยิ่งใหญ่เหนือผู้ใด!”“แต่ท่านครับ พวกเราไม่ควรที่จะทำให้มันกลายเป็นเรื่องใหญ่จนเกินไป”ไป๋เจ๋อเสนอออกมาว่า “หากกลายเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมา มันจะต้องดึงดูดความสนใจจากผู้ทรงอิทธิพลทุกฝ่ายอย่างแน่นอน ดังนั้นพวกเราจะต้องต่อสู้ให้เงียบที่สุด และไม่แสดงพลังของผู้ฝึกตนออกไป”“งั้นเจ้าคิดที่จะทำยังไงล่ะ?”เฮยฉีหลินเอ่ยถาม“ไม่จำเป็นต้องใช้พลังของท่านทำลายโลกใบนี้หรอกครับ”ไป๋เจ๋อหันไปมองเสวียนเฟิง “พวกเราต้องการแค่ความสามารถของเสวียนเฟิงเท่านั้น”“ขะ ข้าจะช่วยอะไรได้งั้นเหรอ?”เสวียนเฟิงโบกมือ “จะให้ข้าไปฆ่าผู้นำของพวกมันใช่มั้ย? เรื่องนั้นไม่มีปัญหาอยู่แล้ว!”“ไม่ เจ้าไม่จำเป็นต้องไปฆ่าคน เจ้าแค่ไปวางยาก็พอแล้ว”“วางยา?”ทั้งเสวียนเฟิงและเฮยฉีหลินล้วนไม่เข้าใจว่าไป๋เจ๋อกำลังจะขายยาอะไรในน˺าเต้าเขาคิดจะทำอะไรกันแน่? ไป๋เจ๋อผู้สมควรตายคนนี้ชอบทำให้คนอื่นสงสัยอยู่เรื่อย“ห
