“หืม? ช้อนหล่นไปอยู่ที่ไหนกันนะ?”อันชิงเป่ยอิงก้มลงไปบนพื้นและไม่รังเกียจที่จะเปิดเผยวิวฤดูใบไม้ผลิของตัวเองฉินเฉากลืนน˺าลายลงไปอึกใหญ่ เขาไม่เห็นผู้หญิงคนนี้ลุกขึ้นมาสักทีย่ามันเถอะ เธอกำลังจงใจอยู่แน่ๆ“อืม เป็นแบบนี้ได้ยังไง? ถ้ายังหาช้อนไม่เจอ ท่านผู้นำตระกูลคงจะลงโทษฉันน่ะสิ”เธอมองออกไปรอบ ๆ ในขณะที่บ่นพึมพำไปด้วย“เอาวะ ลงโทษก็ลงโทษ ให้ตายเถอะ!”ในที่สุดฉินเฉาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป แต่เดิมธาตุไฟของเขาก็แข็งแกร่งพออยู่แล้ว แต่ผู้หญิงคนนี้ก็ยังมายั่วยุเขาอีกครั้งฉินเฉากระโจนลงไปบนพื้นและฉีกเสื้อผ้าของอันชิงเป่ยอิงออกจากกัน“ท่านผู้นำตระกูล ทะ ท่านจะทำอะไรคะ!”อันชิงเป่ยอิงมีท่าทีตื่นตกใจเชี่ย เธอเล่นละครได้เหมือนจริงชะมัดผู้หญิงคนนี้จะต้องเป็นนางปีศาจอย่างแน่นอนยิ่งเธอเป็นแบบนี้ก็ยิ่งทำให้ผู้คนอยากกลืนกินเธอเข้าไป“ก็ลงโทษเธอ ตามที่เธอหวังยังไงล่ะ”ฉินเฉาไม่เล้าโลมอะไรทั้งนั้น เขาคว้าสะโพกบอบบางของอันชิงเป่ยอิง แล้วบุกโหมเข้าไปทันที“อ๊า!”ทันใดนั้นอันชิงเป่ยอิงก็เปล่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด“ท่านผู้นำตระกูล… ทะ ท่านรีบร้อนเกินไปแล้ว… เป่ยอิงถูกท่านทำจนเจ็บไปหมด…..”เป่ยอิงนอนอยู่ตรงนั้น แล้วหอบหายใจเข้าไปด้วยความเจ็บปวดแต่ในไม่ช้าร่างกายของเธอก็ฟื้นฟูดังเดิม ถึงอย่างไรร่างกายขององเมียวจิก็ดีกว่าคนธรรมดาอยู่แล้วจากนั้นความสุขสมที่เธอได้คาดหวังเอาไว้ก็บังเกิดขึ้นนับตั้งแต่ที่เธอกลายเป็นผ
