เป็นความคิดที่ดีนี่”ฉินเฉากล่าวออกมา พร้อมทั้งเหวี่ยงโซ่จับวิญญาณออกไปพันธนาการกระจกเบิกสวรรค์“ไม่นะ!”หานหยู่เจ๋อรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมานี่คืออาร์ติแฟคที่เขาโปรดปรานมากที่สุดกระจกเบิกสวรรค์นี่คือสมบัติที่เขาเฝ้าปรับแต่งมาถึง 3,000 – 4,000 ปี เขาไม่ต้องการให้มันมีจุดจบเหมือนอย่างระฆังสุสานบูรพาทิศและเข็มทิศแห่งโชคชะตา“ฉินเฉา ประมุขฉิน!”เมื่อเทียบกับผู้หญิงแล้ว หานหยู่เจ๋อค้นพบว่าเขาเป็นห่วงอาร์ติแฟคของตัวเองมากกว่าผู้หญิงจะไปน่าเชื่อถืออะไร มีเพียงอาร์ติแฟคเท่านั้นที่น่าเชื่อถือมากที่สุด!“เรียกฉันทำไม?”ฉินเฉายกเปลือกตาขึ้น“ประมุขฉิน พวกเรามาค่อย ๆ พูดคุยกันดีกว่า”หานหยู่เจ๋อหัวเราะออกมาด้วยเสียงอันแหบแห้ง“ศิษย์พี่เจ้าสำนัก นี่ท่าน…..”เจียงเฉินรู้สึกว่ามีบางอย่างที่ไม่ถูกต้อง จู่ ๆ ท่าทีของศิษย์พี่เจ้าสำนักก็ดูเป็นมิตรขึ้นมาซะอย่างนั้นวันนี้เขาลืมกินยาก่อนออกมาจากสำนักหรือไง ทำไมถึงได้อารมณ์แปรปรวนขนาดนี้?ฉินเฉาเองก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน ทำไมจู่ ๆ หานหยู่เจ๋อก็มารยาทดีขึ้นมาล่ะ?หรือเป็นเพราะว่ากระจกเบิกสวรรค์อยู่ในมือของเขา?กระจกเบิกสวรรค์นั้นสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ไม่อาจหลุดรอดออกไปจากโซ่จับวิญญาณได้นั่นเป็นเพราะว่าฉินเฉาได้ถ่ายทอดพลังเทพเข้าไปในโซ่จับวิญญาณ มันจึงไม่ใช่เรื่องง่ายที่กระจกเบิกสวรรค์จะหนีออกมาจากพลังเทพอันแข็งแกร่งนอกจากนี้ฝ่ายหานหยู่เจ๋อก็ไม่ได้ใช้พลังในการกร
