ีบาดแผล อีกทั้งยังตอบโต้กลับ จนถังหยินต้องก้าวถอยไปหลายก้าว“นี่คือพลังที่แกภาคภูมิใจนักหนางั้นเหรอ?”ฉินเฉากอดอก แล้วหัวเราะเยาะออกมา “ธรรมดาชะมัด สำนักไท่ยีของพวกแกก็ไม่เท่าไหร่เองนี่”“ดูเหมือนว่าจะถึงตาข้าออกโรงแล้ว”ทันใดนั้นซูเฉียงได้โยนอาร์ติแฟคที่ดูคล้ายกับเข็มทิศฮวงจุ้ยออกมาอาร์ติแฟคชิ้นนั้นหล่นลงบนพื้นจากนั้นขีดเครื่องหมายที่เรียงกันเป็นแถวก็ปรากฏอยู่ที่ใต้ฝ่าเท้าของฉินเฉา และหมุนวนรอบร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง“นี่มันอะไรน่ะ?”ฉินเฉาก้มหน้ามองสิ่งที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขาด้วยความประหลาดใจนอกจากนี้เขายังสัมผัสได้ถึงพลังแปลก ๆ จากมัน“นี่คือเข็มทิศแห่งโชคชะตา”ซูเฉียงเหยียดยิ้มออกมาอย่างเย็นชา “ประมุขนิกายหลัวซา ซูเฉียงผู้นี้จะเป็นผู้ตัดสินชะตากรรมของเจ้าเอง”“เข็มทิศแห่งโชคชะตา!”หลัวเต๋อตะโกนลั่น ทันใดนั้นน˺าเสียงของเขาก็เริ่มสั่น“มันคืออะไรน่ะ?”ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามออกมา“มะ มันคืออาร์ติแฟคโบราณ……”หลัวเต๋ออุทานออกมาซ˺าแล้วซ˺าเล่า “แต่มันไม่ได้หายสาบสูญไปตั้งนานแล้วเหรอ? มะ มันมาอยู่ในมือของเขาได้ยังไง? เจ้าหนุ่มฉินคราวนี้เจ้าถึงคราวซวยจริง ๆ แล้ว!”
