ถังหยินเป็นคนที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาถึงหลายพันปี ไม่รู้ว่ามีปีศาจและอสูรกี่ตนที่พ่ายแพ้ให้กับเขาหากกล่าวตามตรง เขาไม่สนใจอสูรงูตัวน้อยตนนี้เลยแม้แต่น้อยเมื่อมองดูโลกของผู้ฝึกตนในปัจจุบัน แปดสำนักใหญ่อะไรนั่น จะมีเกียรติและศักดิ์ศรีเทียบเท่ากับแปดสำนักบรรพกาลได้ยังไง?หากไม่ใช่เพราะว่าต้องแบกรับหน้าที่ของผู้พิทักษ์ และไม่สามารถลงมาจากสำนักบนภูเขาได้ตามใจชอบล่ะก็ ผู้ฝึกตนสมัยนี้จะอาละวาดกันขนาดนี้ได้ยังไง?อสูรงูตัวน้อย กล้าวิ่งมาอวดดีต่อหน้าถังหยินผู้นี้งั้นเหรอ?หากไม่สั่งสอนเธอให้หลาบจำ เธอก็คงจะไม่รู้ว่าผืนฟ้านั้นกว้างใหญ่เพียงใด“ข้าจะทำให้เจ้าได้รู้ว่ากำแพงวารีนี้ มันไม่มีความหมายอะไรเลย”เขาทุบระฆังสุสานบูรพาทิศของตัวเองอย่างบ้าคลั่ง ราวกับกำลังตีกลองคลื่นเสียงได้กระจายออกไป และปะทะเข้าใส่กำแพงวารีของฮัวเหนียงอย่างต่อเนื่องถึงแม้ว่าฮัวเหนียงจะเป็นปรมาจารย์ขั้นเนื้อเซียน ถึงแม้ว่าเธอจะมีพลังเทพส่วนหนึ่งอยู่ภายในร่างกายแต่อีกฝ่ายไม่ใช่คนอ่อนแอเลยแม้แต่น้อยปรมาจารย์ขั้นครึ่งเซียนขั้นสมบูรณ์ที่ถือครองพลังเซียนหากเธอเป็นผู้ที่ถือครองพลังเทพอย่างสมบูรณ์ เธออาจจะต่อกรกับเขาได้แต่พลังของเธอ เป็นพลังที่ผสมผสานระหว่างพลังของมนุษย์และพลังเทพ เธอจึงแข็งแกร่งกว่าเซียนแค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้นเมื่อถูกระฆังสุสานบูรพาทิศของถังหยินโจมตีใส่อย่างต่อเนื่อง ในที่สุดเธอก็ต้านทานมันไม่ไหวอีกต่อไปหยดเลือดไ
