“นะ นี่…..”เมื่อถูกดาบคาตานะสีดำวางพาดอยู่บนลำคอ คังชุนเต๋อก็ตัวสั่นงันงกทันที ความมั่นใจตัวเองที่มีอยู่ได้สูญสลายไป เหลือเพียงแค่ความกลัวว่าหัวของตัวเองจะหายไปในอีกไม่กี่วินาที“นี่คือราชันย์ภูตในตำนานของตระกูลอันชิงงั้นเหรอ…..”“เขาคือเทพแห่งความตายของแกยังไงล่ะ”ฉินเฉากล่าวออกมาด้วยน˺าเสียงเย็นชา อีกทั้งยังมีจิตสังหารอยู่อย่างท่วมท้นผู้ชายคนนี้คิดที่จะทำร้ายอันชิงเป่ยเสวี่ยถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกไม่สบายใจ ที่อันชิงเป่ยเสวี่ยเคยหลอกลวงเขามาก่อน แต่ถึงอย่างไรเธอก็ยังเป็นเพื่อนร่วมงาน และมีความสัมพันธ์อันดีกับเขาเมื่อเห็นว่าเธอถูกรังแกจนเกือบจะถึงชีวิตแบบนี้ ฉินเฉาจึงรู้สึกโกรธขึ้นมา“ช่วยฉันด้วย!”คังชุนเต๋อตะโกนออกมาดังลั่นทันใดนั้นอีกาเทนกุที่กำลังร้องครวญครางอยู่ด้านหลัง ก็ถูกควบคุมให้ใช้ฝ่ามือยักษ์ที่เหลืออยู่เพียงข้างเดียวกดร่างของฉินเฉาลงไป“ไม่ว่าชิกิงามิของแกจะแข็งแกร่งขนาดไหน แต่ถ้าหากฆ่าแกได้มันก็เป็นเพียงแค่ขยะเท่านั้นแหละ”คังชุนเต๋อกล่าวออกมา แล้วแสยะยิ้มแต่ในไม่ช้า ภาพที่ทำให้คางของเขาเกือบจะหล่นลงไปก็ปรากฏขึ้นเพราะผู้นำตระกูลอันชิงใช้มือเพียงข้างเดียว อีกทั้งยังเป็นฝ่ามือของคนปกติ คว้าหมับไปยังฝ่ามือของอีกาเทนกุ ที่มีขนาดเท่ากับหลังคาขนาดเล็กตูม!พื้นไม้ใต้ฝ่าเท้าของฉินเฉาแตกละเอียดเป็นชิ้น ๆ แต่ตัวเขากลับยังยืนอยู่อย่างปลอดภัย“มะ มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง……”คังชุนเต๋อไม่เข้าใจ มน
