รับ!”ศิษย์หนุ่มทั้งสองคนลุกขึ้นยืนด้วยความละอายใจแม้แต่ผู้นำตระกูลก็ยังจำไม่ได้ ช่างน่าละอายใจจริง ๆไปล่วงเกินผู้นำตระกูลเช่นนี้ ที่จริงแล้วมันนับว่าเป็นความผิดครั้งยิ่งใหญ่เลยก็ว่าได้แต่โชคดีที่ผู้นำตระกูลเป็นคนใจกว้าง ไม่ลดตัวลงมาอยู่ในระดับเดียวกันกับพวกเขาไม่อย่างนั้นหากถูกฆ่าตาย พวกเขาก็ไม่สามารถที่จะพูดอะไรออกไปได้“อันชิงเป่ยอิงอยู่ที่ไหน? ฉันมีเรื่องที่จะต้องคุยกับเธอ”ฉินเฉาเอ่ยถามอย่างตรงประเด็น หากจบเรื่องนี้ เขาก็จะต้องรีบกลับไปเตรียมการต่อที่เมืองไท่กู่เขาไม่สามารถทิ้งสาว ๆ ที่กำลังทำงานยุ่งเอาไว้ที่นั่นได้จะดีจะร้ายยังไง เขาก็ยังเป็นประมุขของนิกายหลัวซา“ท่านอันชิงเป่ยอิงอยู่ที่โรงฝึกคาวากูจิครับ ช่วงนี้มีคนก่อเรื่องขึ้นที่นั่น เธอก็เลยต้องไปดูแลทางฝั่งนั้นด้วยตัวเอง”“มีคนก่อเรื่องงั้นเหรอ?”ฉินเฉาเลิกคิ้วขึ้นทันที “ยังมีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีกเหรอ?”“ครับ ช่วงนี้ในประเทศญี่ปุ่นมีตระกูลเล็ก ๆ ที่เพิ่งจะเจริญรุ่งเรืองเกิดขึ้นมา ไม่รู้ว่าตระกูลนี้โผล่มาจากไหน แต่ความสามารถในวิชาองเมียวของพวกเขา มีแนวโน้มที่จะสูสีกับตระกูลอันชิงของพวกเราอยู่แล้ว”ศิษย์หนุ่มคนหนึ่งบ่นออกมา “ไม่รู้ว่าคนพวกนั้นต้องการอะไร ถึงได้เอาแต่ส่งคนมาก่อกวนถึงในโรงฝึกของพวกเราได้ทุกวัน”“ใช่ แต่วิชาองเมียวของคนพวกนั้นก็ร้ายกาจมากจริง ๆ”ศิษย์อีกคนอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา “พวกนั้นเอาชนะองเมียวจิคนหนึ่งของพวกเ