เองดีกว่าครับ ผมจะสั่งสอนไอ้คนอวดดีคนนี้เอง!”“อืม ต้องรบกวนนายแล้ว”อันชิงเป่ยอิงไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง และในที่สุดเธอก็ตอบรับคำขอของศิษย์หนุ่มคนนี้เธอไม่เคยเห็นคังชุนเต๋อลงมือมาก่อนเลยสักครั้ง หากได้เห็นก่อนก็คงจะดีบางทีเธออาจจะเจอจุดอ่อนของเขาก็ได้“มาเจอฉัน อันชิงล่วนปู้คนนี้หน่อยเป็นไง”ศิษย์หนุ่มคนนั้นขยับมือวาดอักขระ พร้อมกับก้าวเท้าไปด้านหน้า“คนของตระกูลคังชุน อย่าได้มาตำหนิที่ฉันไม่ยอมออมมือให้ล่ะ”เขากล่าวออกมา ก่อนที่จะวาดมือบนอากาศ แล้วปลดปล่อยวิชาองเมียวกระบวนท่าแรกเข้าใส่คังชุนเต๋อ“ภูตผีสังหาร!”ภูตขนาดเล็กตนหนึ่งที่เลี้ยงโดยอันชิงล่วนปู้ บินออกมาจากเครื่องรางทันที ก่อนที่จะพุ่งทะยานเข้าใส่คังชุนเต๋อ ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยท่าทีคุกคาม“วิชากระจอก ๆ แบบนี้ ยังแสดงออกมาให้ขายหน้าตัวเองอีก”คังชุนเต๋อเหยียดรอยยิ้มออกมาอย่างเย็นชา แล้วจึงเป็นฝ่ายลงมือบ้าง
