… แล้วก็แบบนี้…..”ผู้คนในนิกายหลัวซากำลังเริ่มเตรียมการอยู่ในเมืองไท่กู่ส่วนฉินเฉานั้นเคลื่อนที่ในพริบตาไปยังประเทศญี่ปุ่นโดยตรง เขาเลือกที่จะไปปรากฏตัวอยู่ที่หน้าตระกูลของตัวเองตระกูลอันชิงศิษย์ที่ยังเด็กมากสองคนกำลังทำหน้าที่เฝ้าประตู หนึ่งในนั้นหันไปเห็นผู้มาเยือนเข้าทันทีที่เห็นชายชาวเอเชียปรากฏตัวอย่างกะทันหัน เขาก็มีท่าทีตื่นตระหนก แล้วเอ่ยปากออกมาเป็นภาษาญี่ปุ่น“แกเป็นใคร? ที่นี่คือตระกูลอันชิง ไม่ใช่สถานที่ที่แกจะมาทำตัวอวดดีได้ง่าย ๆ บอกชื่อของแกมาซะ!”“ฉันชื่อฉินเฉา เป็นผู้นำตระกูลของที่นี่ อันชิงเป่ยอิงอยู่หรือเปล่า?”ฉินเฉาเอ่ยถามออกมาศิษย์ทั้งสองคนต่างหันมามองหน้ากัน แล้วหัวเราะออกมาดังลั่น“ผู้นำตระกูลเนี่ยนะ? ฉันก็คิดว่าแกเป็นคนเร่ร่อนมาจากไหนซะอีกอยากจะเป็นผู้นำตระกูลเนี่ยนะ? บ้าชะมัด”ศิษย์คนหนึ่งกล่าวออกมา “ผู้นำตระกูลอันชิงของพวกเราไปอยู่ที่ไหนแล้วก็ไม่รู้ แต่ตัวแทนของผู้นำตระกูลคือท่านอันชิงเป่ยอิง ว่าแต่แกเป็นใคร? คิดจะมาทำตัวเป็นผู้นำตระกูลของพวกเรา ตอนไปฉี่ แกไม่ลองส่องกระจกดูพฤติกรรมของแกหน่อยเหรอ?”เอ่อ จบสิ้นแล้ว เขาหายไปนานจนดูเหมือนว่าคนที่อยู่ที่นี่จะลืมเขาไปแล้วฉินเฉาคิดในใจ สามตระกูลใหญ่นั้นทรงอิทธิพลที่สุดในประเทศญี่ปุ่น อีกทั้งยังเป็นตู้ ATM ที่ยิ่งใหญ่ทั้งสามเครื่อง ซึ่งอยู่ในเงื้อมมือของเขาหากแยกออกไป มันคงจะแย่มาก“ฉันเป็นผู้นำตระกูลของพวกนายจริง ๆ ถ้า
