ยกวาดตามองอยู่สองสามหน ก่อนที่จะละสายตาออกไปฝ่ายเซียวพ่านนั้นโล่งใจเป็นอย่างมาก โชคดีที่เขาสวมหน้ากากนี้เอาไว้ ไม่อยากนั้นหากพวกศิษย์พี่จำเขาได้ขึ้นมา เรื่องนี้จะต้องแย่อย่างแน่นอน“เป็นเพียงคนของสำนักปีกเทวะเท่านั้น แต่กลับไม่เห็นสำนักไท่ยีของพวกเราอยู่ในสายตา”“เจ้าหนู ข้าแค่พูดความจริงออกมาเท่านั้น”เดิมทีเรื่องนี้แค่ขอโทษออกมาก็เพียงพอแล้ว แต่จางเจ๋อหยางไม่อาจเสียหน้าได้ เขากล่าวออกมาอย่างห้าวหาญ “คนของสำนักไท่ยีอย่างพวกเจ้า นอกจากเรื่องสกัดกลั่นแล้ว ยังมีปัญญาทำอะไรได้อีก?เรื่องประสิทธิภาพทางการสู้รบของพวกเจ้าแข็งแกร่งกว่าสำนักปีกเทวะของพวกเราหรือไง?”“ดี ดีจริง ๆ!”หวังจุนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน “ในเมื่อเป็นแบบนี้ ข้าก็จะทำให้เจ้าได้รู้ว่าผู้สกัดกลั่นจากสำนักไท่ยีนั้นแข็งแกร่งขนาดไหน!”สิ้นเสียงนั้น เสื้อคลุมของเขาก็สะบัดราวกับมีลมแรงพัดออกมาจากนั้นเขาได้ชูมือข้างหนึ่งขึ้นไป และแล้วกระบี่จำนวน 49 เล่มก็พลันลอยอยู่บนท้องฟ้าทันที“นี่คือค่ายกลกระบี่สังหารมารของศิษย์พี่ของข้า ในบรรดากระบี่ทั้ง 49 เล่มเหล่านั้น แต่ละเล่มล้วนผ่านการขัดเกลาจากเขามาแล้วนับหลายร้อยปี”เซียวพ่านโทรจิตบอกฉินเฉา “หากถูกล้อมด้วยค่ายกลกระบี่นี้ ข้าเกรงว่าอาจจะเอาชีวิตไม่รอดก็ได้”“ไปเลย!”ทันทีที่หวังจุนโบกมือ กระบี่ทั้ง 49 เล่มก็พุ่งเข้าใส่จางเจ๋อหยางอย่างรวดเร็วจางเจ๋อหยางขมวดคิ้วมุ่น ดูเหมือนว่าค่ายกลกระบี่นี้จะไม่ปกต
