ฉินเฉาเงยหน้าขึ้นมอง และพบกับคู่ชะตาบำเพ็ญเพียรคู่หนึ่งซึ่งถือกระเป๋าใบใหญ่ ยืนอยู่ตรงหน้าของพวกเขาดวงตาของผู้ฝึกตนหญิงเปล่งประกายออกมาด้วยความตื่นเต้นในขณะที่จ้องมองกระเป๋ามิติที่อยู่ในมือของเขา“หากมีกระเป๋ามิติใบนี้ พวกเราก็จะสามารถเก็บสิ่งของต่าง ๆ ได้มากมาย แล้วจากนั้นพวกเราก็จะได้เดินทางไปทั่วทุกสารทิศ!”ผู้ฝึกตนหญิงกล่าวออกมาอย่างมีความสุข“โอ้”ผู้ฝึกตนชายพยักหน้ารับ “พี่ชาย ท่านขายกระเป๋ามิติใบนั้นหรือเปล่า?”ผู้ฝึกตนหญิงส่วนใหญ่นั้นมีรูปร่างหน้าตาที่งดงาม ถึงอย่างไรพวกเธอก็เคยผ่านการชำระล้างกระดูกเปลี่ยนเส้นเอ็นมาแล้วแน่นอนว่าครั้งแรกที่เขาได้มาเยือนเมืองไท่กู่ นอกจาก “เสี่ยวไป๋”คนนั้นแล้ว เขาก็พบเจอแต่สาวงามคุณภาพดีทั้งนั้น“ขายสิ ขายแน่นอน!”ฉินเฉากล่าวออกมา “ไม่ทราบว่าทั้งสองคนจะสามารถซื้อมันได้ในราคาเท่าไหร่?”คู่ชะตาบำเพ็ญเพียรต่างหันมามองหน้ากันพวกเขาเพิ่งเคยได้ยินคนขายของถามเรื่องราคาของสินค้ากับคนซื้อเป็นครั้งแรก“กระเป๋ามิติไม่ใช่สิ่งที่จะสามารถพบเห็นได้ อย่างน้อยมันก็ต้องเป็นจำนวนที่คุ้มค่ากับมูลค่าของมัน”ผู้ฝึกตนชายชูสองนิ้วขึ้นมา “โชคดีที่ปกติพวกเราไม่ได้ใช้จ่ายกันมากมายนัก ที่พวกเราออกเดินทางพเนจรกันไปทั่วทุกที่ ก็เพื่อที่จะตามหาสมบัติและยาอายุวัฒนะที่แปลกใหม่จำนวนมากมาย หากพวกเราสามารถซื้อมันได้ในราคานี้ พวกเราก็จะจ่ายเงินให้ทันที”“ใช่แล้วล่ะ พวกเราไม่ได้ร˹ารวยกันมาก
