ขามีนิ้วมือน้อยลงกว่าเดิม นั่นจะไม่นับว่าสูญเปล่าหรอกเหรอ?แต่โชคดีที่อีกฝ่ายเป็นผู้ฝึกตน เหตุการณ์แบบนั้นคงจะไม่มีทางเกิดขึ้น“ให้มันน้อย ๆ หน่อยเถอะ… นายอยากมาที่เมืองไท่กู่ตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ? พอได้มาถึงแล้ว ทำไมนายถึงไม่สนใจอะไรเลยแบบนี้ล่ะ?”ฉินเฉารู้สึกเสียใจขึ้นมา เขาไม่ควรซื้อไอโฟนให้กับหมอนี่เลยซื้อไอโฟนให้อีกฝ่าย แต่ตัวเองกลับใช้โทรศัพท์ที่ผลิตเลียนแบบขึ้นมาต่อไปถึงอย่างไรเขาก็ใช้มันมานานหลายปีแล้ว จึงมีความรู้สึกผูกพันเกิดขึ้น พอถึงเวลาที่จะต้องเปลี่ยน เขาจึงลังเลขึ้นมาอีกทั้งเขายังใช้งานเพียงแค่โทรเข้าโทรออกเท่านั้น ไม่ได้ใช้งานฟังก์ชันอื่น ๆหากจะใช้ไอโฟน มันก็คงจะไม่คุ้มค่าเพราะแบบนั้นให้หมอนี่เอาไปเล่นก็คงจะดีกว่าฉินเฉามองไปรอบ ๆ เขากำลังชั่งใจว่าควรจะมุ่งหน้าไปยังตำหนักของเจ้าเมืองโดยตรง หรือว่าจะไปเดินเล่นรอบเมืองก่อนดีแต่ทันใดนั้นเอง เขาก็หันไปเห็นฝูงชนมากมายที่กำลังอยู่รวมตัวกันตรงหน้า และดูเหมือนว่าจะมีชีวิตชีวากันมาก เขาจึงอดไม่ได้ที่จะนึกสงสัยขึ้นมาผู้ฝึกตนมักจะไม่ชอบรวมตัวกันเพื่อมุงดูเรื่องสนุก แต่ทำไมถึงได้มีผู้คนมากมายมาอยู่รวมกันที่นี่?ฉินเฉาจึงพาเซียวพ่านก้าวเข้าไปมุงดูด้วยกันที่แท้พวกเขาก็กำลังมุงดูสถานที่ประมูลที่อยู่ตรงหน้า ซึ่งขึ้นป้ายโฆษณาขนาดใหญ่เอาไว้มันคือการประมูลเตาหลอมเครื่องมือระดับสูง นั่นก็คือเตาหลอมจักรวาลแปดทิศ“เตาหลอมจักรวาลแปดทิศ!”เมื่อได
