ยู่แล้วน่า อันที่จริงข้าแค่จะทดสอบเจ้าเท่านั้น”ดูเหมือนว่าเซียวพ่านจะมีนิสัยเช่นนี้เขายื่นมือข้างหนึ่งออกมาโบกมือขึ้นลงไปยังโทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นอยู่หลายครั้ง ก่อนที่จะเอ่ยถามขึ้นมาอีก“แล้วกดโทรยังไงอะ?”“เชี่ย นี่นายไม่ได้จะทดสอบฉันอยู่ใช่มั้ย!”ฉินเฉาพูดไม่ออกอีกหน“นายไม่เห็นปุ่มตัวเลขที่อยู่ด้านบนเหรอ?”“เห็น แต่สัญลักษณ์พวกนี้ดูแปลกมาก นี่คือสิ่งที่เจ้าพูดเหรอ… ปุ่มตัวเลขน่ะ?”เซียวพ่านจะรู้จักเลขอารบิกได้ยังไง?“เชี่ย!”ฉินเฉาไม่มีทางเลือก จึงจำเป็นต้องกระโดดเข้าไปอยู่ข้างๆ เซียวพ่าน เซียวพ่านพลันสะดุ้งโหยงทันที“จะ เจ้าอย่าเพิ่งเข้ามาตอนนี้สิ ข้ายังไม่ได้ใช้อาร์ติแฟคเลยนะ!”“ฉันไม่ได้จะมาสู้กับนาย ฉันแค่จะมาสอนนายใช้โทรศัพท์ต่างหาก”ฉินเฉากลอกตาใส่อีกฝ่าย แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นมาพลางชี้ไปยังปุ่มตัวเลขทั้งเก้าตัวที่อยู่บนนั้น “ดูให้ดีล่ะ นี่เค้าเรียกว่าปุ่มตัวเลข นี่คือ 1 นี่คือ 2…………”ตอนนี้เหมือนเขากำลังสอนเด็กให้จำเลขอารบิกให้ได้แต่ดูเหมือนว่าเซียวพ่านจะเป็นอัจฉริยะตัวน้อย เพียงแค่ฟังก็สามารถจดจำได้ทั้งหมดแล้ว“โอ้ ข้าเข้าใจแล้ว ช่างน่าสนใจจริง ๆ!”เซียวพ่านรู้สึกสนใจเป็นอย่างมาก เขาพลิกโทรศัพท์มือถือเล่นไปมาอยู่หลายครั้ง“เอาล่ะ ตอนนี้ข้ากำลังจะขอความช่วยเหลือจากข้างนอกแล้วนะเจ้าระวังตัวให้ดีเถอะ!”“เร็ว ๆ เข้าเถอะ ฉันไม่ค่อยมีความอดทนนักหรอกนะ”ฉินเฉารู้สึกสลดใจเป็นอย่างม
