ากาศ แล้วมันจะเป็นโทรศัพท์มือถือได้ยังไง? ยินเหยียนเผิงบอกว่าโทรศัพท์มือถือต้องมีเสาอากาศใหญ่ ๆ ถึงจะสามารถรับสัญญาณได้”“เขาโกหกนายน่ะสิ”ฉินเฉากล่าวออกมาง่าย ๆ “โทรศัพท์มือถือในสมัยนี้ไม่ต้องใช้เสาอากาศอีกต่อไปแล้ว นายรับมันไปก่อน เดี๋ยววันหลังฉันจะหาซิมการ์ดมาให้นาย นายจะได้เอาโทรศัพท์ไปเล่นได้ยังไงล่ะ”“โอ้ งั้นนี่ก็คือโทรศัพท์มือถือจริง ๆ เหรอ?”“แน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นโทรศัพท์ของฉันยังทันสมัยกว่า ไม่ใช่แค่สามารถใช้โทรออกได้เท่านั้น แต่ยังใช้เล่นเกมได้ด้วย”“เล่นเกม? เล่นเกมคืออะไรเหรอ?”เซียวพ่านกะพริบตาปริบ ๆ“นี่ไง นายดูนี่สิ”ฉินเฉากล่าว พร้อมกับกดไปยังเกมเตตริส ที่อยู่ในโทรศัพท์มือถือ“นายเห็นหรือเปล่า? นี่คือเกมยังไงล่ะ นายจะต้องใช้สิ่งที่เขาให้มามาเชื่อมต่อกัน แล้วนายก็จะสามารถกำจัดบล็อกพวกนี้ออกไปได้ ส่วนด้านข้างคือคะแนนสะสม ยิ่งนายกำจัดมันออกไปได้มากเท่าไหร่ นายก็ได้คะแนนมากขึ้น แต่ถ้าหากบล็อกพวกนี้เต็มเมื่อไหร่ นายก็จะแพ้ และด้านบนคือคะแนนของฉันเอง จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครทำลายสถิติ ได้คะแนนมากกว่า 10,000 คะแนน”นี่คือความภาคภูมิใจในสมัยเรียนมหาวิทยาลัยของฉินเฉา“นี่มันน่าสนใจชะมัด…..”เซียวพ่านรับมันมาเล่นอยู่ครั้งสองครั้ง เขาก็เริ่มติดเกมอย่างไม่ทันคาดคิดเขากดบนหน้าจอโทรศัพท์ ดวงตาทั้งสองข้างพลันเปล่งประกาย“โอ้ พระเจ้า ข้ากำจัดมันได้สำเร็จแล้ว ตอนนี้ข้าต้องการแท่ง ข้าต้องการแท่ง
