เข้าใจ“หุบปากไปซะ!”ฉินเฉาคำรามออกมา ดวงตาพลันแดงก˹าเล็กน้อย แล้วจ้องมองเซียวพ่านที่อยู่อีกด้านอย่างไม่ละสายตา “นายมีลูกงั้นเหรอ? นายเข้าใจความคิดของคนเป็นพ่อแม่หรือไง? ไอ้เด็กคนนี้ ไม่รู้เรื่องรู้ราวแล้วยังวิ่งโล่ออกมาก่อเรื่อง ช่างโง่เขลาจริง ๆ วันนี้ฉันจะสั่งสอนนายแทนอาจารย์ในสำนักของนายเอง!”“อย่างเจ้าน่ะเหรอ?”เซียวพ่านโบกมือพลางนึกดูถูก “ถึงข้าจะมองไม่เห็นเขตระดับของเข้าก็จริง แต่ข้าก็เป็นผู้ที่เชี่ยวชาญในการสกัดกลั่นอาร์ติแฟคที่สุดในสำนักไท่ยี ข้ามีอาร์ติแฟคอยู่จำนวนนับไม่ถ้วน หากจะจัดการเจ้า มันก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรหรอก”กล่าวดังนั้น เขาก็หยิบเชือกทองคำเส้นหนึ่งออกมาจากถุงสมบัติทรัพย์อนันต์ ที่อยู่บนเอวออกมาทันทีนี่คือเชือกผูกวิญญาณเด็กหนุ่มคนนี้มีอาร์ติแฟคอยู่มากมายอย่างไม่คาดคิด“ไปเลย!”เขากล่าวออกมา และโยนเชือกผูกวิญญาณของตัวเองออกไปทันทีเชือกทองคำพลันไล่ตามฉินเฉาไปราวกับงู“เชือกผูกวิญญาณเส้นนี้จะต้องจัดการเจ้าได้ง่าย ๆ แน่นอน!”ร่างของฉินเฉาเปล่งแสง ก่อนที่จะไปปรากฏตัวอยู่บนกิ่งไม้ในชั่วพริบตาเนื่องจากการปรากฏตัวของฉินเฉา หิมะที่อยู่ด้านบนจึงร่วงหล่นลงมาด้านล่างอย่างต่อเนื่องเชือกผูกวิญญาณมัดได้เพียงแค่ความว่างเปล่าเท่านั้น แต่ทว่ามันก็สามารถบิดงอได้อย่างยืดหยุ่น พร้อมทั้งกลายเป็นแสงสีทองที่ขดตัวเข้าหาฉินเฉาอีกครั้งหนึ่ง“ฮ่า ๆ ๆ! เจ้าหนีไปไหนไม่พ้นหรอก!”เซียวพ่านกล่าวออกมาพร้