“คุณลุงกำลังเล่นเกมปล้นกันอยู่เหรอคะ?”บนรถของเหล่าอันธพาล เสี่ยวอิงกำลังถูกชายที่สะพายกระเป๋าสีดำอุ้มให้นั่งอยู่บนเบาะหลัง ท่าทางของเธอนั้นไม่มีความหวาดกลัวอยู่เลยแม้แต่น้อย แต่เธอใช้น˺าเสียงของเด็กอันเป็นเอกลักษณ์ของเธอเอ่ยถามออกมาแทน“ใช่แล้ว นี่คือเกมปล้น”ชายคนนั้นหัวเราะออกมา “สาวน้อย เธอควรจะให้ความร่วมมือกับพวกเราแต่โดยดี ไม่อย่างนั้นถ้าหากลุงอารมณ์เสียขึ้นมา เธอก็คงจะต้องแพ้ในเกมนี้”“แพ้? แพ้ได้ยังไงเหรอคะ?”ฉินอิงเอ่ยถาม“ความตายยังไงล่ะ เมื่อเป็นแบบนี้ก็ต้องออกจากเกมอยู่แล้ว”ชายที่สะพายกระเป๋าสีดำข่มขู่“เธอยังเด็กอยู่ อย่าไปขู่เธอแบบนั้น”เซียวพ่านอารมณ์ไม่ดีนัก ถึงแม้ว่านี่จะเป็นการปล้นคนรวยช่วยคนจน แต่มันก็ไม่จำเป็นที่จะต้องทำตัวโหดเหี้ยมกับเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆแบบนี้เขากล่าวออกมา ในขณะที่อุ้มฉินอิงออกมาจากอ้อมแขนของชายที่สะพายกระเป๋าสีดำคนนั้น“ท่านเซียน ท่านไม่รู้เหรอครับ ว่าพ่อของเธอเป็นคนเลว ดังนั้นพวกเราก็เลยต้องจับตัวเธอเอาไว้…..”“พ่อของนายน่ะสิที่เป็นคนเลว ครอบครัวของพวกนายต่างหากที่เป็นคนเลว!”เมื่อฉินอิงได้ยินว่าอีกฝ่ายกำลังต่อว่าพ่อของเธอ เธอก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาทันที ทำให้ใบหน้าเล็กๆ ฉายแววเย็นชา ดวงตากลมโตก็พลันจับจ้องอีกฝ่ายทันที “ป๊ะป๋าของหนูเป็นคนดี พวกคนสารเลว!”“พ่อของเธอนั่นแหละที่เป็นคนสารเลว”ชายที่สะพายกระเป๋าสีดำไม่สนใจว่าเด็กสาวจะโกรธหรือเปล่าเป้าหมายของเขา
