ารกันอีกแล้ว พวกเราจะล่าช้ากันไม่ได้แล้ว ถ้าหากเห็นท่าไม่ดีจริง ๆ ผมจะไปขอให้กองทัพมาที่นี่”หัวหน้าหน่วยมองลูกน้องของตัวเองที่ถูกมัดเอาไว้ แล้วตะโกนออกมาด้วยความโกรธ “พวกมันมีคนที่ใช้อาวุธลับอยู่ด้วย ตำรวจธรรมดาคงจะทำอะไรพวกมันไม่ได้”“เรื่องนี้…..”เซี่ยจุนขมวดคิ้วมุ่นนี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆร้านขายเครื่องประดับในเมืองถูกปล้น แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจกลับทำอะไรไม่ถูก จนต้องไปขอความช่วยเหลือจากกองทัพถ้าอย่างนั้นเขายังจำเป็นที่จะต้องสวมหมวกอธิบดีอยู่อีกเหรอ?ถอดมันออกไปเถอะต่อไปกรมตำรวจในเมืองซู่หนานก็ควรที่จะเลิกทำงาน แล้วกลับไปทำไร่ไถนาอยู่ที่บ้านเกิดแทน“เกิดอะไรขึ้น?”ในขณะที่เซี่ยจุนกำลังอับจนหนทาง จู่ ๆ ชายที่สวมเสื้อโค้ตกันลมสีดำก็เดินเข้ามาอยู่ข้าง ๆ เขา พร้อมกับสุนัขสีดำขนาดเล็กตัวหนึ่ง“ฉินเฉา? โอ้ คุณมาพอดีเลย!”ทันทีที่เซี่ยจุนเห็นคนคนนี้เข้า เขาก็พลันมีท่าทีดีอกดีใจขึ้นมาอย่างฉับพลันถ้ามีเขาอยู่ด้วย เรื่องนี้ก็ง่ายดายขึ้นแล้ว“ฉันก็แค่ผ่านมาน่ะ”หลังจากที่ฉินเฉาได้รับข้อความจากฉินหลิง เขาก็รีบกลับมาที่เมืองซู่หนานพร้อมกับเสี่ยวเฮย เพื่อให้เสี่ยวเฮยใช้ความสามารถของมันในการตามหาลูกสาวของเขา แต่ไม่คิดเลยว่าพอตามมา กลับต้องมาเจอกับปัญหานี้เข้า“ผมรู้ ผมรู้ แต่ที่นี่เพิ่งจะเกิดเหตุโจรปล้น…..”ในขณะที่เซี่ยจุนกำลังจะพูดอะไรต่อนั้น คนคนหนึ่งก็วิ่งฝ่าฝูงชนเข้ามาอย่างกะทันหัน“ฉินเฉา ฉินเฉา!”ฉินหลิง
