มัน เซียวพ่านผู้นี้ก็จะไม่เกรงใจล่ะนะ!”เซียวพ่านยกขาขึ้น เตรียมจะเดินข้ามถนนด้วยความอยากรู้อยากเห็นแต่ทันใดนั้นเอง เมื่อรถคันหนึ่งขับมาเห็นเซียวพ่านก็พลันเบรกเอี๊ยด และจอดอยู่ตรงหน้าเขาอย่างกะทันหันรถยนต์คันอื่น ๆ ก็พากันขับข้ามเลนถนนเช่นกัน เนื่องจากเซียวพ่านหยุดเดินอย่างกะทันหันเช่นนั้นแต่รถยนต์ที่ขับตามมาด้านหลังนั้นเบรกไม่ทัน จึงเริ่มชนท้ายรถของรถยนต์คันข้างหน้าต่อกันเป็นทอด ๆถนนทั้งเส้นกลายเป็นอัมพาตทันที“เชี่ย แกไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไง!”“ขับรถภาษาอะไร นี่แกขับรถเป็นหรือเปล่า!”“รถเฌอรี่ QQ ของบิดา! พวกแกขับมาชนแบบนี้ พวกแกจะรับผิดชอบยังไง!”เหล่าเจ้าของรถยนต์ลงจากรถมาโวยวายเสียงดังทันทีแต่ในเวลานี้ เซียวพ่านผู้เป็นต้นเหตุกำลังหยุดอยู่ตรงหน้ารถยนต์คันหนึ่งที่กำลังจอดอยู่นิ่ง ๆ และเริ่มถูมือไปมาอย่างต่อเนื่องทว่าเขาไม่สามารถเปิดอาร์ติแฟคชิ้นนี้ได้ไม่แปลกใจเลยที่คนอื่น ๆ จะทิ้งมันเอาไว้ที่นี่ตามใจชอบ ที่แท้มันก็ลงคาถาป้องกันเอาไว้นี่เองโอ้ ในเมื่อมันเป็นสิ่งของที่มีเจ้าของแล้ว เขาก็จะไม่แตะต้องมันเซียวพ่านส่ายหัว แต่เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นก็ต้องตกใจ เมื่อพบว่าบนถนนกำลังตกอยู่ในความวุ่นวายเกิดอะไรขึ้น? ทุกคนทะเลาะกันทำไม?มนุษย์คงจะชอบเอะอะโวยวายเช่นนี้สินะผู้ฝึกตนมักจะชอบความเงียบสงบ เซียวพ่านจึงก้าวเดินออกไปยังสี่แยกที่อยู่ข้างหน้าเซียวพ่านนั้นราวกับคนบ้านนอกคอกนาที่เข้ามาในเมือง
