ไม่เลว น่ายกย่องจริง ๆ ด้วย”ฉินเฉาพยักหน้า “แต่แค่นี้จะนับว่าเป็นอะไรได้? แกคิดว่าฉันจะมีวิชาพระสูตรหัวใจเพชรอยู่แค่วิชาเดียวหรือไง?”สิ้นเสียง ฉินเฉาก็อุ้มชิโยะเอาไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างนั้นเหยียดนิ้ว ยกขึ้นชี้ไปยังจ้าวเฉียงที่อยู่ฝั่งตรงข้าม“สุนัขปีศาจเก้าเร้นลับ โซ่สายฟ้า!”เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ!สายฟ้าสีม่วงหลั่งไหลออกไปตามนิ้วมือ และพุ่งโจมตีเข้าใส่ร่างกายของจ้าวเฉียงในทันทีจ้าวเฉียงตกใจเป็นอย่างมาก เขารีบนำดาบโค้งทั้งสองเล่มมาป้องกันตัวเอาไว้ตูม!แต่ทว่าเมื่อสายฟ้าพุ่งเข้าปะทะกับดาบโค้งทั้งสองเล่มของจ้าวเฉียง ทันใดนั้นดาบของเขาก็ถูกโจมตีจนลอยละลิ่วขึ้นไปบนท้องฟ้าจ้าวเฉียงอ้าปากหวอ พร้อมทั้งจ้องมองตาค้าง ราวกับว่าเขาไม่เชื่อทุกสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้าเพียงแค่กระบวนท่าเดียว การป้องกันของเขากลับถูกทำลายนี่มันพลังอะไรกัน? มันช่างร้ายกาจเหลือเกิน!อีกฝ่ายอยู่ในขั้นเนื้อเซียนเท่านั้นจริง ๆ เหรอ?ถ้าอย่างนั้นจะแข็งแกร่งกว่าเขามากขนาดนี้ได้ยังไง?จ้าวเฉียงไม่เข้าใจ แต่เขาไม่มีทางเข้าใจ เพราะว่าเขาไม่รู้จักสิ่งที่เรียกว่าพลังเทพถึงแม้ว่าจะเป็นเนื้อเซียนเหมือนกัน แต่เมื่อมีพลังเทพคอยเกื้อหนุน ฉินเฉาผู้เป็นเนื้อเซียนก็จะสามารถต่อสู้กับเนื้อเซียนผู้มีพลังเซียนอย่างจ้าวเฉียงได้หลายสิบคนนี่จึงเป็นความห่างชั้นของพลังขั้นพื้นฐาน“ทีนี้ก็ลองดูสิ ว่าใครกันแน่ที่จะต้องตาย”ฉินเฉากล่าว แล้วจึงแยก
