ลายเป็นเศษเนื้อ“ราชาแมงมุมพิษสวรรค์ ระเบิดมัน ระเบิดมันให้ข้าเดี๋ยวนี้!”จ้าวเฉียงบ้าคลั่งไปแล้วเขารู้แล้วว่าตัวเองได้ไปยั่วโมโหคนที่ไม่ควรทำ ถ้าหากเป็นเช่นนี้ต่อไป เกรงว่าแม้แต่หยางเทวะของตัวเองก็ไม่อาจที่จะรักษามันเอาไว้ได้ดังนั้นเขาจึงใช้วิชาสุดท้ายโดยปราศจากความลังเลใจทันใดนั้น วิญญาณของราชาแมงมุมพิษสวรรค์พลันระเบิดออกมาเสียงดังลั่น คลื่นกระแทกขนาดมหึมาได้ก่อตัวขึ้น และพุ่งเข้าโจมตีใส่ฉินเฉาให้ก้าวถอยหลังออกไปสองก้าวอย่างไม่ทันคาดคิดจากนั้นแสงสีทองก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้าในยามค˹าคืนทันที“ไอ้พวกนิกายหลัวซา เจ้าบังอาจมาทำลายร่างกายของข้า!ความแค้นที่ยิ่งใหญ่ในคราวนี้ วันข้างหน้าข้าจะต้องกลับมาเอาคืนเป็นสิบเท่าให้จงได้!”หลังจากนั้นร่างสีทองก็พลันหายไปในทันที“เชี่ย!”หลัวเต๋ออุทานออกมาเสียงดังลั่น “เจ้าหนุ่มฉิน เจ้าปล่อยให้มันหนีไปได้ยังไง!”“ถึงหนีไปแล้วยังไงล่ะ?”ฉินเฉากล่าวอย่างเหยียดหยาม “ร่างกายของมันก็ถูกทำลายไปแล้ว มันไม่มีปัญญามาสร้างปัญหากับนิกายหลัวซาของฉันแล้วล่ะ”“เชี่ย ใครจะเป็นห่วงเรื่องของมันกันล่ะ มันก็เป็นแค่ไอ้จ้อนเท่านั้นแหละ!”หลัวเต๋อสบถออกมา “สิ่งที่ข้ากำลังเป็นห่วง คือสำนักจักรวรรดิอสูรที่อยู่เบื้องหลังของเขาต่างหาก นั่นคือหนึ่งในแปดสำนักบรรพกาลเชียวนะ เจ้าไปยั่วโมโหสำนักราชันย์ภูตมาแห่งหนึ่งแล้ว ตอนนี้ยังจะเพิ่มเข้ามาอีกแห่งหนึ่งด้วยเรอะ?”“จะมีหนึ่งหรือสองสำนักก็ช่
