การคืนร่างให้กับนางจิ้งจอกนั้นเป็นสิ่งที่หาได้ยากในประวัติศาสตร์นางจิ้งจอกส่วนใหญ่นั้นมีคุณสมบัติแบบเดียวกันทั้งสิ้นนั่นก็คือการล่อลวงผู้ชาย แล้วดูดกลืนสารสำคัญของพวกเขาให้กลายมาเป็นพลังของตัวเองเช่นเดียวกับหู่หลี่ลี่ แต่การแบ่งพลังของตัวเองเพื่อไปช่วยคนอื่นนั้น นับว่าเป็นคนแรกของประวัติศาสตร์ตอนนี้สุนัขจิ้งจอกตัวน้อยผู้แสนยิ่งใหญ่ กำลังนอนอยู่กลางเวทีประลองขนาดใหญ่ในนิกายหลัวซา พร้อมทั้งเพลิดเพลินไปกับสายตาของฉินเฉาและคนอื่น ๆ ที่กำลังมองมาภายในนิกายมีคนอื่น ๆ อยู่ไม่มากนัก มีเพียงแค่ชิโยะเท่านั้นเสี่ยวไป๋ออกไปทำธุระข้างนอก ฮัวเหนียงและซูเฟยก็ยังคงอยู่ในเมืองไท่กู่ส่วนศิษย์คนอื่น ๆ นั้นฉินเฉาไม่อนุญาตให้เข้ามา เพราะถึงแม้ว่าจะเข้ามา พวกเขาก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดีดังนั้นบนเวทีประลองขนาดใหญ่แห่งนี้จึงมีคนอยู่แค่สามคนเท่านั้น นั่นก็คือฉินเฉา หู่ชิง และชิโยะ หญิงสาวผู้สวมใส่ชุดนินจาที่กำลังยืนเงียบ ๆ อยู่ด้านหลังถ้าหากไม่สังเกตให้ดี อาจจะคิดว่าชิโยะเป็นไม้ท่อนหนึ่งแต่ว่านี่คือวิชาที่ช่วยฝึกความอดทนของชิโยะท่ามกลางสายตาของทั้งสามคน สายตาที่ทำให้หู่หลี่ลี่รู้สึกเพลิดเพลินมากที่สุด แน่นอนว่าจะต้องเป็นของฉินเฉาและสายตาที่ทำให้เธอรู้สึกรับไม่ได้มากที่สุด ก็คือสายตาของแม่“ลูกสาวผู้น่าสงสารของแม่ แม่มาหาลูกแล้วนะ”หู่ชิงถลาเข้ามาลูบขนของลูกสาวของเธอ “สมแล้วที่เป็นลูกแม่ ดูขนของลูกสิ ทั้งนุ่มทั้
