ผู้ทรงธรรมเสียได้“เฮ้อ…..”เธอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ฉินเฉาไม่เข้าใจนัก“ทำไมสีกาถึงได้ถอนหายใจออกมาล่ะ?”“ดูเหมือนว่าฉันจะแก่แล้วจริง ๆ”หู่ชิงส่ายหน้า แล้วกล่าวออกมา“สาธุ สาธุ เนื้อหนังเป็นเพียงสิ่งไม่จีรัง สีกาอย่าได้กังวลกับเรื่องนั้นให้มากเกินไป”มารดามันเถอะ หู่ชิงนึกอยากจะฆ่าฉินเฉาให้ตายในใจแต่เธอทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะเธอเป็นทาสของฉินเฉาเธอไม่สามารถทำร้ายฉินเฉาได้แต่ฉินเฉาสามารถทำร้ายเธอได้ในระหว่างที่มีอะไรกับเธอนี่คือความแตกต่างระหว่างเจ้านายกับทาส“นายท่าน… ฉันเป็นทาสของนายท่านนะ”หู่ชิงตีหน้าเศร้า แล้วกล่าวว่า “นายท่านอย่าได้ดูถูกฉันมากขนาดนี้เลย”“ฉันไม่ได้ดูถูกเธอ”ฉินเฉายักไหล่ แล้วกล่าวว่า “ฉันไม่ได้ทำอะไรเธอ เธอก็เลิกพูดได้แล้วว่าเธอเป็นทาสของฉัน ถ้าหากหู่หลี่ลี่มาได้ยินเข้ามันจะไม่ดี”สาวน้อยคนนั้นเป็นคนที่ดุร้ายมากเธอไม่เหมือนกับแม่ของเธอเลยบางทีหู่ชิงอาจจะรับเธอมาเลี้ยงก็ได้“โอ้ ลูกสาวของฉันช่างมีชะตากรรมที่โหดร้ายเหลือเกิน…..”ดวงตาทั้งสองข้างของหู่ชิงขึ้นสีแดงก˹า น˺าตาพลันไหลลงมา“เฮ้ ๆ ๆ พี่สาว เธอร้องไห้ทำไมเนี่ย!”“จะไม่ให้ร้องไห้ได้ยังไง… ฉันไม่ได้กำลังพยายามต่อสู้เพื่อสถานะของลูกสาวของตัวเองหรอกเหรอ? ดูเหมือนว่าในใจของนายท่านจะไม่มีเธออยู่เลยแม้แต่นิดเดียว พอคิดถึงลูกสาวที่จะต้องมีชะตากรรมอันโหดร้ายในอนาคต คนเป็นแม่อย่างฉันก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้น่ะสิ…..”“เชี่ย… จะเกินไปห
