ก็ไม่มีเจ้าสำนักกันเลยด้วยซ˺า!”“มันจะมากเกินไปแล้ว!”เมื่อจ้าวเฉียงได้ยินแบบนั้น อารมณ์โกรธก็พลันลุกโหมขึ้นมาทันที“เป็นแค่นิกายในเส้นทางปีศาจกระจอก ๆ แต่กลับอวดดีมารังแกเหล่าเส้นทางธรรม แปดสำนักบรรพกาลจะไม่ยอมให้นิกายเช่นนี้ได้ยืนหยัดอยู่แน่!”“โอ้ แปดสำนักบรรพกาลช่างร้ายกาจเหลือเกิน!”ผู้อาวุโสรีบกล่าวออกมาว่า “แค่ท่านเพียงคนเดียวก็สามารถโค่นล้มนิกายของพวกมันได้แล้ว แต่พวกเราคงทำได้เพียงแค่รอคอยให้พวกมันมารังแกถึงสำนักเท่านั้น”“มีอย่างที่ไหนกัน!”จ้าวเฉียงตะโกนก้อง “นิกายของพวกมันอยู่ที่ไหน? ข้าจะไปชำระความแค้นนี้ให้กับพวกเจ้าเอง เป็นแค่นิกายปีศาจกระจอก ๆ แต่กลับอวดดียิ่งนัก!”“โอ้! จะทำแบบนั้นได้ยังไงกัน!”ผู้อาวุโสของพันธมิตรชิงหงหัวเราะอยู่ภายในใจ แต่ปากกลับพูดออกมาว่า “เรื่องนี้จะปล่อยให้เป็นปัญหาของจ้าวเจินเหรินได้ยังไง?ถึงแม้ว่ามันจะเป็นลมหายใจเฮือกสุดท้าย แต่ผู้ฝึกตนธรรมดาสามัญอย่างพวกเราก็จะเผชิญหน้ากับพวกมันด้วยตัวเอง”“จะให้ข้ายอมรับเรื่องนั้นได้ยังไง?”จ้าวเฉียงกล่าวว่า “พันธมิตรชิงหงของพวกเจ้านั้นเป็นสำนักที่ดีแห่งหนึ่ง ในฐานะที่ข้าเป็นศิษย์ของแปดสำนักบรรพกาล ข้าก็ยินดีที่จะชำระความแค้นนี้ให้กับฝ่ายธรรมะ บอกมาเถอะว่านิกายหลัวซาอยู่ที่ไหน ข้าจะไปแก้แค้นให้พวกเจ้าเอง!”
