์ที่จะมาลงมือกับเขา”กุ่ยหมู่ หรือหลูเหม่ยจวนผู้นี้ได้กล่าวออกมาอย่างเย็นชา“ค่ะ…..”หวงฝู่อิงลั่วจำเป็นที่จะต้องก้าวถอยหลังออกไป“ตอนนี้พลังของนายยังอ่อนแออยู่มาก”มือโลหิตของหลูเหม่ยจวนปล่อยร่างของฉินเฉาให้หล่นลงบนพื้นเขามองหลูเหม่ยจวนด้วยความไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงได้ปล่อยเขา“ฉันเองก็อยากเห็นจะเหมือนกัน ว่าถ้าหากนายมีพลังที่แข็งแกร่งเทียบเท่ากับฉันเมื่อไหร่ นายจะปลุกฉันให้ตื่นขึ้นมาได้ยังไง”เธอกล่าวเช่นนั้น ก่อนที่จะโบกมือ “เริ่มออกเดินทางกันได้แล้วพวกเรากลับไปยังตำหนักราชันย์ภูตกันเถอะ”“ค่ะ!”ศิษย์หญิงต่างพากันพยักหน้า ก่อนที่จะยกเก้าอี้ขึ้นและบินขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างช้า ๆ“ฉินเฉา ฉันจะรอนายอยู่ที่ตำหนักราชันย์ภูต”หลูเหม่ยจวนกล่าวทิ้งท้ายกับฉินเฉาเอาไว้ จากนั้นเธอจึงกลับไปยังกระแสน˺าวนสีดำขนาดมหึมากับศิษย์หญิงของเธอ“ผู้ชายน่ารังเกียจ ตำหนักราชันย์ภูตจะต้องเป็นหลุมฝังศพของเจ้า!”หวงฝู่อิงลั่วก็หันกลับมากล่าวทิ้งท้ายเอาไว้เช่นเดียวกัน จากนั้นจึงออกเดินทางไปพร้อมกับหลูเหม่ยจวนกระแสน˺าวนสีดำค่อย ๆ หายไปอย่างช้า ๆแต่ทว่าผู้คนที่อยู่รอบ ๆ ก็ยังคงตกอยู่ในสภาวะมึนงง และไม่รับรู้อะไรแม้แต่น้อยฉินเฉาไม่รู้ว่าอิทธิฤทธิ์ของขลุ่ยเรียกวิญญาณจะส่งผลต่อไปจนถึงเมื่อไหร่แต่เขานั้นสามารถปลุกทุกคนให้ตื่นขึ้นมาได้“เจ้าหนุ่มฉิน เจ้านี่มันมีชีวิตอย่างกับแมลงสาบจริง ๆ!”หลัวเต๋ออดไม่ได้ที่จะรู้สึกเช่นนั้น “ผู้ชา
