รงยาวสีดำ และผูกริบบิ้นสีขาวก็บินออกมาจากกระแสน˺าวนนั้นหญิงสาวสี่คนแบกเก้าอี้สีแดงตัวหนึ่งเอาไว้ เก้าอี้ตัวนั้นมีสีแดงราวกับเลือด ซึ่งดูแปลกตาและน่าตื่นตาตื่นใจเป็นอย่างมาก“ยินดีต้อนรับท่านกุ่ยหมู่ สำหรับการกลับมาอีกครั้งค่ะ”ทันทีที่พวกเธอปรากฏตัวออกมาก็คุกเข่าลงตรงหน้าหลูเหม่ยจวนทันที ในขณะเดียวกันก็เปล่งเสียงใสก้องกังวานราวกับนกที่กำลังขับขานบทเพลงหญิงสาวเหล่านี้ต่างงดงามจนผู้คนทั้งโลกต้องตกตะลึง“ดีมาก พวกเรากลับไปยังตำหนักกันได้แล้ว”ร่างของหลูเหม่ยจวนพลันเปล่งแสง ก่อนที่จะทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้สีแดงตัวนั้น“ท่านกุ่ยหมู่ พวกเราขอสังหารผู้ชายพวกนั้นได้มั้ยคะ?”ในขณะนั้นเอง เด็กสาวที่ดูเหมือนว่าจะมีอายุน้อยที่สุดก็กล่าวออกมาอย่างกะทันหันฉินเฉารู้สึกตกตะลึงอยู่ภายในใจ ผู้หญิงคนนี้ ถึงแม้ว่าจะดูงดงามมาก แต่เขาไม่คิดว่าจิตใจของเธอจะโหดร้ายได้ถึงขนาดนี้“ฉันรู้สึกไม่คุ้นหน้าเธอเลย”กุ่ยหมู่กล่าวออกมาเบา ๆ“เรียนท่านกุ่ยหมู่ ข้ามีชื่อว่าหวงฝู่อิงลั่ว ข้าเพิ่งจะเข้ามาในสำนักราชันย์ภูตได้ไม่ถึง 2,000 ปีเท่านั้น ดังนั้นท่านกุ่ยหมู่จึงไม่เคยพบหน้าข้าค่ะ”“ถ้าอย่างนั้น… ก็ตามใจเธอเถอะ”กุ่ยหมู่พยักหน้า“ขอบคุณค่ะท่านกุ่ยหมู่!”หวงฝู่อิงลั่วปรบมือด้วยความดีอกดีใจเป็นอย่างมากเธอรีบหันหลังกลับไป และใช้ดวงตาคมกวาดสายตามองทุกคนทันที“ฮิ ๆ ในที่สุดวันนี้สัตว์เลี้ยงของข้าก็ได้กินเนื้อสักที”หลังจากที่กล่าวเช่
