ฉินเฉาสวมใส่ชุดเกราะเก้ามังกร และถือกระบี่ปทุมพิสุทธิ์เอาไว้ในมือการรับมือกับสัตว์ประหลาดที่มีปราณแห่งความตายเช่นนี้ ฉินเฉาจึงลังเลที่จะใช้ร่างที่แท้จริงของกระบี่หยินหยางราชันย์มารหากมันถูกทำลายไป เขาจะต้องทุกข์ใจจนตายอย่างแน่นอน“เป็นชุดเกราะที่ดี”กุนซือผู้กำลังยืนกอดอกอยู่อีกด้าน กล่าวด้วยรอยยิ้ม “แต่น่าเสียดาย ที่อีกไม่นานมันจะต้องกลายมาเป็นของข้า”“เอาชีวิตมาแลกไปสิ”ฉินเฉากล่าวเย้ยหยันในขณะนั้นเอง เทพผีดิบได้ควบคุมสายฟ้าธรณีวิบัติให้ผ่าลงมาใส่ฉินเฉาทันทีเปรี้ยง!สายฟ้าตัดผ่านหมู่เมฆ และกำลังจะผ่าลงตรงหน้าฉินเฉา“จงสลาย!”แต่ฉินเฉาเปล่งเสียงตะโกนเข้าสู้สายฟ้าดังกล่าวนั้นฟ้าว!สายฟ้าที่ยังผ่าลงมาไม่ถึงตัวฉินเฉาได้กลายเป็นความว่างเปล่าทันทีพลังทำลายล้างของพลังเทพช่างทรงพลังจริง ๆตอนที่เผชิญหน้ากับทัณฑ์สวรรค์เก้าสิบเก้าครั้งในอดีต อิงเทียนได้ใช้วิชานี้ในการต่อต้านกับมันมันเป็นความสามารถที่มีประโยชน์มาก“มีพลังเช่นนี้อยู่นี่เอง….. เทพผีดิบ ทำให้เขารู้ซะว่าสิ่งที่เรียกว่าความน่ากลัวมันคืออะไร!”“อ๊ากกก!”เทพผีดิบตบหน้าอกของตัวเอง ทำให้ฉินเฉารู้สึกว่าเขาไม่ใช่เทพผีดิบ แต่เป็นกอริลลาเปรี้ยง!สายฟ้าธรณีวิบัติผ่าลงมาใส่ร่างของเทพผีดิบหลายต่อหลายครั้งฉินเฉาตกตะลึงเป็นอย่างมาก“เชี่ย นี่มันเป็นการทำร้ายตัวเองในตำนานหรือไง!”“เดี๋ยวเจ้าก็รู้”กุนซือไม่สนใจการปราชดปราชันของฉินเฉา แต่กล่าวด้วยรอยยิ้มแทนแต
