ยินเหยียนเผิงจ้องมองอาคมธาตุน˺าที่อยู่รอบกายด้วยสายตาตะลึงงันมันไม่ควรเป็นแบบนี้สิธูปหอมมึนเมาควรจะทำให้อีกฝ่ายใช้พลังลมปราณไม่ได้ไม่ใช่เหรอ?เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นมาได้ยังไง?มันเกิดความผิดพลาดขึ้นตรงไหน?นี่คืออาคมธาตุน˺าที่ฮัวเหนียงใช้ร่วมกับแขนเสื้อม่านหมอกเมฆาหน้าที่หลักของมันคือการปิดผนึกพื้นที่ในศาลารสสวรรค์แห่งนี้เอาไว้“คุณชายครับ พวกเราออกไปไม่ได้เลย!”ผู้พิทักษ์ในชุดขาวใช้หอกเล่มยาวในมือกรีดแทงกำแพงวารีที่อยู่รอบ ๆ แต่ไม่ว่าจะออกแรงไปแค่ไหนก็ไม่สามารถทำให้กำแพงวารีสั่นคลอนได้เลยแม้แต่น้อยต้องมีพื้นฐานการฝึกตนลึกล˺าขนาดไหน ถึงจะสามารถสร้างกำแพงวารีที่แข็งแกร่งขนาดนี้ขึ้นมาได้?“เจียงเจียชุน! ไหนเจ้าบอกว่าธูปหอมมึนเมาจะทำให้ผู้ฝึกตนโคจรพลังลมปราณในร่างกายไม่ได้ยังไงล่ะ? แล้วมันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง!”ยินเหยียนเผิงทั้งตกตะลึงทั้งโกรธเคืองสาวงามทั้งสองคนที่ควรจะถูกเขาสังหาร ตอนนี้กลับกลายเป็นเสี้ยนหนามที่มาทิ่มแทงเสียแล้ว!เมื่อเป็นแบบนี้จะให้เขามีความสุขได้ยังไง?“ขะ ข้าไม่ทราบจริง ๆ ครับ คุณชาย…..”หัวหน้าหน่วยผู้พิทักษ์ เจียงเจียชุนก็กำลังนึกประหลาดใจอยู่ไม่น้อยเช่นเดียวกันธูปหอมมึนเมาจะใช้ไม่ได้ผลได้ยังไง?“ไม่ว่ายังไงพวกเราก็ต้องต่อสู้กับพวกเขาอยู่ดี”เกาเหวินหยู่รู้ดีว่ามันสายเกินไปที่จะทำอะไรลงไปในเวลานี้ ชิงลงมือก่อนย่อมได้เปรียบ เขาคิดที่จะแย่งชิงความได้เปรียบในการต่อสู้มา
