ารู้เรื่องของเราแล้วเหรอ?”ซ่งเสี่ยวเมิ่งรีบเอ่ยถาม“ไม่ใช่หรอก เขาไม่ได้สนใจเจ้าเลย”ตู้จินเผิงกล่าวออกไปตามตรง “ส่วนเรื่องที่เขาจะต้องไปจัดการในตอนนี้ มันก็เป็นเรื่องที่สำคัญกว่ามาก นั่นก็คือการส่งมอบเมืองไท่กู่ยังไงล่ะ”“เขาจะยอมส่งมอบเมืองไท่กู่จริง ๆ เหรอ?”ทั้งสองคนพูดคุยเรื่องสำคัญเกี่ยวกับเมืองไท่กู่ ในขณะที่กำลังพลอดรักกันไปด้วย“มันต้องไม่ใช่แบบนั้นอยู่แล้ว เพราะแบบนั้นเขาถึงได้เคลื่อนพลกองทัพและเตรียมการลอบสังหารคนที่จะมารับเมืองไท่กู่ไปยังไงล่ะ”“เขาไม่กลัวว่าท่านเจ้าเมืองจะโกรธเลยหรือไง…..”“ท่านเจ้าเมืองจะเริ่มข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์แล้ว เขาจะกลับออกมาได้ยังไงกันล่ะ และถึงแม้ว่าจะกลับออกมา เขาก็คงจะบอกท่านเจ้าเมืองว่า มีเหตุผลบางอย่าง เมืองไท่กู่ถึงได้กลับมาอยู่ในความดูแลของเขา”“เป็นเช่นนี้เอง… มิน่าล่ะ เมื่อเช้าเขาถึงได้ถามข้าว่า ข้าเคยคิดว่าจะได้เป็นภรรยาของเจ้าเมืองหรือเปล่า…..”“เขาถามเช่นนั้นจริงเหรอ….. เขาคงคิดจะใช้เจ้ามาปกปิดว่าตัวเองเป็นพวกรักร่วมเพศต่อไปล่ะสิ”ตู้จินเผิงกล่าวออกมา“คงจะรู้สึกสมเพชข้าล่ะสิ…..”“ไม่ใช่เลย นี่ก็เป็นการช่วยเจ้ากับข้าเหมือนกัน”“แต่ข้าว่า ถ้าหากเขากลายเป็นเจ้าเมือง แล้วมีอำนาจมากกว่านี้เขาจะรู้เรื่องของพวกเราง่ายขึ้นหรือเปล่า…..”ซ่งเสี่ยวเมิ่งลุกขึ้นมาโผกอดไหล่ของตู้จินเผิงทันที แล้วกล่าวด้วยความกังวล “เมื่อถึงตอนนั้น ทั้งเจ้าและข้าได้จบสิ้นแน่”“เ
