ง่าย ๆ แน่”“ดี”ยินเหยียนเผิงประสานมือกันแล้วหัวเราะออกมา “คราวนี้พวกมันจะได้รู้สึกว่าหากมายั่วโมโหข้าจะเป็นยังไง เมืองไท่กู่แห่งนี้เป็นของข้าไม่ว่าใครก็ห้ามเอามันไปทั้งนั้น!”“คุณชายครับ หากท่านเจ้าเมืองคนเก่ารู้เรื่องนี้เข้า พวกเราจะทำยังไงกันดีครับ?”“ก่อนที่พ่อบุญธรรมจะไปฝึกตน ท่านได้พูดกับข้าเอาไว้ว่ายังไง?”ยินเหยียนเผิงยิ้มออกมา “เขาจะไม่ออกมาในอีก 49 วัน และเมื่อถึงเวลาที่เขาออกมาเมื่อไหร่ ทุกสิ่งทุกอย่างก็ได้ข้อสรุปไปแล้ว ฮ่า ๆ ๆ!….. พวกเจ้าก็คงจะไม่ต้องการให้เมืองไท่กู่ตกอยู่ในมือของคนนอกใช่มั้ยล่ะ?”“พวกเราสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อคุณชายครับ!”เหล่าผู้พิทักษ์กล่าวออกมาอย่างพร้อมเพรียงกันในขณะนั้นเอง ขบวนแถวของคนกลุ่มหนึ่งก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้ามาจากนอกเมืองหญิงสาวสองคนที่นำหน้ามานั้นราวกับนางฟ้าผู้มาจากสรวงสวรรค์ถึงแม้ว่ายินเหยียนเผิง คุณชายผู้นี้จะชอบเพศเดียวกัน แต่เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของหญิงสาวทั้งสองคน เขาก็ต้องตกตะลึงอย่างอดไม่ได้“คะ คุณชายครับ พวกมันมาแล้ว…..”เมื่อเกาเหวินหยู่เห็นพวกเธอก็รู้สึกตกตะลึงไปกับความงดงามเช่นกัน แต่เขาก็รีบเอ่ยเตือนเจ้านาย“ข้าเห็นแล้ว….. เตรียมการต้อนรับซะ”“ครับ…..”เหล่าผู้พิทักษ์ตั้งแถวทันที และแน่นอนว่าคนที่อยู่ตรงกลางก็คือยินเหยียนเผิงส่วนหญิงสาวสองคนที่กำลังนำหน้ามาจะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากซูเฟยและฮัวเหนียง
