้แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงแต่ฉินเฉาก็ร้องเพลงไปตามท่วงทำนองอย่างช้า ๆเนื้อเพลงเหมือนกับก่อนหน้านี้ทุกประการแต่ทำนองเพลงนั้นแตกต่างออกไปมันเป็นเพลงที่ฟังดูเศร้ามากผู้คนเริ่มรู้สึกตัวขึ้นมาทันทีไม่แปลกใจเลยที่เมื่อสักครู่นี้ พวกเขาจะรู้สึกว่ามันไม่เข้ากัน นั่นก็เพราะว่าเนื้อเพลงนั้นดูเศร้ามาก แต่ทำนองของมันกลับดูสนุกสนานแต่ว่าตอนนี้ นี่คือรสชาติที่แท้จริงของเพลงเพลงนี้ยิ่งไปกว่านั้น เสียงร้องของฉุ่ยมู่ผู้สวมหน้ากากก็ราวกับมีมนต์สะกดอันลึกลับอยู่ภายในนั้น“บางเวลา ฉันก็ชอบกลับมาดูรูปภาพในวันวานของพวกเราบางเวลา ฉันก็คอยบอกกับใบหน้ายิ้มแย้มของตัวเองในตอนนั้นในปีนั้น รักแรกของพวกเราได้จืดจางลงไปในปีนั้น ภาพของเมื่อวานยังคงสลักอยู่ในความทรงจำของเธอกับฉันเราอยู่เคียงข้างกันมา 603 วัน ฉันเคยชินกับเสียงหัวเราะ และไออุ่นจากความใกล้ชิดของเธอในยามที่เราต้องไกลห่างกัน 1 2 3 4 ปี เธอคงจะลืมกลิ่นของฉันลืมคำพูดหวาน ๆ ของฉันไปแล้วใครจะมาบอกฉันได้ว่าใครคือรักแรก?ใครจะมาช่วยทำลายความยุ่งเหยิงในจิตใจของเธอ?ใครจะมาช่วยแก้ปมเรื่องราวในอดีตของฉัน?ใครกันที่เก็บรอยยิ้มของเธอเอาไว้ตลอดกาล?ลาก่อน ที่รักลาก่อน รักครั้งแรก……”ทั่วทั้งสตูดิโอต่างพากันเงียบสงบ ทว่าหลังจากที่ได้ฟังเพลงจนจบแล้ว ผู้ชมทุกคนต่างร้องไห้ออกมาอย่างห้ามไม่ได้ความรู้สึกสะเทือนใจเช่นนี้เป็นสิ่งที่หลอกลวงกันไม่ได้พิธีกรสาว หลินหลิน เช็ดน˺า
